ลบหนีของเสี่ยวหยาไม่พบกับการต่อต้านใดๆ อันเป็นผลมาจากใบหน้าของนาง แม้ว่าจะมีบ่าวรับใช้ในพระราชวังจำนวนมากจะทราบอย่างชัดเจนว่าเฟิงหยูเองได้ออกจากพระราชวังไปแล้ว เมื่อพวกเขาเห็นนาง พวกเขาแค่สันนิษฐานว่าองค์หญิงเพิ่งไปที่อื่นและไม่ได้ออกจากพระราชวัง ย้อนกลับไปที่ห้องโถงจาวเหอองครักษ์เงาหญิงที่อยู่ข้างของพราชายาหยุนไล่ตามทางเข้าเรือนเท่านั้น เพราะบ่าวรับใช้ในพระราชวังจากลานบอกกับนางว่า “เป็นองค์หญิงจี่อันเจ้าค่ะ ด้วยเหตุผลบางอย่างนางมาแต่ไม่ได้เข้าไปก่อนที่จะวิ่งหนีไปเจ้าค่ะ”แม้ว่าองครักษ์เงาหญิงจะไม่เข้าใจว่าทำไมเฟิงหยูเองถึงเข้ามาแต่ไม่ได้เข้าไปข้างใน ก่อนวิ่งหนีอย่างรวดเร็วเพราะบ่าวรับใช้บอกว่าเป็นเฟิงหยูเอง จึงไม่จำเป็นต้องดำเนินการต่อไป ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ไม่ใช่คนนอกหรือว่าเป็นคนเลว บางทีมีเรื่องเร่งด่วนเกิดขึ้นกับองค์หญิงจี่อันซึ่งทำให้นางไม่เข้ามาหาพราชายาหยุน นางจึงกลับไปรายงานต่อพราชายาหยุนดังนั้นองครักษ์เงาหญิงจึงกลับเข้ามาในห้องโถงจาวเหอและรายงานสิ่งที่บ่าวรับใช้พูดกับนาง อย่างไรก็ตามพราชายาหยุนก็ขมวดคิ้ว “นั่นไม่ถูกต้อง ! แม้ว่าอาเองไม่ได้เข้ามาข้างใน นางไม่
ควรหยุดอยู่ข้างนอกและฟังจากข้างนอกกำแพง ? เจ้าบอกว่าเจ้าสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวข้างนอก เจ้าสงสัยว่ามีใครบางคนกำลังฟังจากภายนอก ? ”องครักษ์เงาหญิงพยักหน้าแต่ก็สูญเสียนิดหน่อยนางเริ่มตั้งคำถามกับสายตาของนางเองในเวลานี้โห
