ราจารย์เจียนเจิ้งได้กล่าวกับพราชายาหยุนว่า“เมื่อเจ้าหน้าที่ผู้นี้มาถึงห้องโถงจาวเหอ งานเลี้ยงที่ห้องโถงสวรรค์ก็เลิกแล้ว เพราะเรื่องระหว่างตระกูลเหยากับตระกูลหลู่ องค์หญิงจี่อันคงรีบออกไป และข้าไม่เห็นนางยังคงอยู่ในพระราชวังขอรับ”เจียนเจิ้งถูกเรียกตัวไปที่ห้องโถงจาวเหอหลังจากงานเลี้ยงสิ้นสุดลง เขาเล่าเรื่องหลู่เหยาและซูซื่อตกลงไปในสระบัวให้พระชายาหยุนฟัง ทำให้พราชายาหยุนขมวดคิ้วแน่น“ไม่ใช่นั้นไม่ใช่อาเอง” นางมั่นใจในตัวเองมากจากนั้นจึงสั่งองครักษ์เงาหญิง “ออกจากพระราชวังและไปถามอาเองว่านางมาที่ห้องโถงจาวเหอหรือไม่ ถ้าอาเองบอกว่านางไม่ได้มา องค์หญิงจี่อันที่เห็นในพระราชวังจะเป็นตัวปลอม”องครักษ์เงาหญิงพยักหน้าและปฏิบัติตามคำสั่งอย่างรวดเร็วจากนั้นพราชายาหยุนก็ผ่อนคลายเล็กน้อย จากนั้นนางก็เริ่มคุยเรื่องราวถึงชีวิตประจำวัน “สะใภ้คนนี้ค่อนข้างกตัญŜู วันนี้เป็นเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง เป็นไปไม่ได้ที่นางจะไม่มาพบข้าหลังจากเข้ามาในพระราชวัง มันเป็นไปไม่ได้อีกเช่นกันที่นางจะ
มาถึงห้องโถงแล้วไม่เข้ามาข้างใน แต่ถ้าเจ้าบอกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับตระกูลเหยา นางสามารถอธิบายได้อย่างรวดเร็วว่าต้องออกจากพระราชวัง ฮ่าๆๆ อย่าพูดถึงเรื่องนี้ พูดต่อเกี่ยวกับสองดาวต่อไป ภาพนี้แสดงให้เห็นว่าเงาที่อยู่ด้านหลังดาวหลักน่าจะปรากฎตัวมากที่สุด…”ในห้องโถงจาวเหอพราชายาหยุนยังคงฟังเรื่องราวของเขาสำหรับเสี่ยวหยาที่หน
