อ “ฝ่าบาทยังจำคำพยากรณ์จากโหราจารย์ได้หรือไม่พะยะค่ะ ? ”
“แน่นอน”ด้วยการพูดถึงสิ่งนี้ ใบหน้าของฮ่องเต้จึงมืดลง“ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ในเวลานั้นอาเองยังอยู่ที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือใช่หรือไม่ ? ”“พะยะค่ะ”จางหยวนกล่าว “เฟิงจินหยวนกลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับตระกูลเหยาจะพัวพันถึงตระกูลเฟิง และเขาส่งเหยาซื่อและบุตรของนางไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ปีนั้นก็เป็นปีสุดท้ายเช่นกันสำหรับองค์ชายเก้า หลังจากนั้นพระองค์กลับมาพร้อมกับนาง พระองค์และองค์หญิงพบกันในคืนที่โหราจารย์ได้พูดถึงสายฟ้า มือปาฏิหาริย์ขององค์หญิงรักษาขาของพระองค์ ฝ่าบาท นี่คือโชคชะตา ใช่หรือไม่พะยะค่ะ ? ”ฮ่องเต้หัวเราะและกล่าวอย่างมั่นใจ“แน่นอนนั่นเป็นเพียงชะตากรรมของหงส์เพลิง ! ชะตากรรมของหงส์เพลิง ! ”ในด้านนี้ฮ่องเต้ถอนหายใจด้วยอารมณ์ในอีกด้านหนึ่งโหราจารย์ได้พูดถึงสิ่งเดียวกัน และผู้ที่ได้ยินเรื่องราวคือพราชายาหยุนผู้ซึ่งครอบครองห้องโถงจาวเหอด้วยตัวนางเองตั้งแต่กลับมาที่พระราชวังเจียนเจิ้งกล่าวว่า“เมื่อพูดถึงดาวหงส์เพลิง เมื่อก่อนปรากฏว่ามีดาว 2 ดวงปรากฏขึ้นอย่างแปลกประหลาด พราชายาอาจจะไม่รู้แต่ข้าคอยสังเกตดวงดาวอยู่เสมอและพบว่ามีบางอย่างของเงาที่ซ่อนอยู่หลังดาวแห่งนกฟินิกซ์ ไม่ว่าดาวหงส์เพลิงจะไปที่ใด มันก็จะไปด้วย มันมีศักยภาพที่จะแทนที่ดาวด้วยขอรับ ! ”
พราชายาหยุนกินเมล็ดเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้นางก็โยนเมล็ด
