ในช่วงพริบตาเดียวสระบัวขนาดใหญ่ก็ถูกย้อมไปด้วยเลือดทุกคนตกใจพวกคุณหนูพากันส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความกลัว ในเวลานี้นางกำนัลก็พาขันทีมาได้ ขันทีผู้แข็งแรงไปและดึงพวกนางขึ้นจากนํ้า เฟิงหยูเองรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็วและตบหลังของซูซื่ออย่างแรง ทำให้ซูซื่อสำลักนํ้าออกมาไม่มีปัญหาสำคัญกับซูซื่อหลังจากสำลักนํ้านางก็ตกใจเล็กน้อย โชคดีที่มีหลายคนกำลังดูอยู่ ท่านฮูหยินและคุณหนูที่มีจิตใจดีได้ดึงผ้าที่สะอาดบางส่วนจากบ่าวรับใช้ในพระราชวังแล้วห่อซูซื่อไว้ แต่เมื่อมองดูหลู่ปิง นางก็ไม่ได้โชคดีอย่างซูซื่อ ผ้าคลุมหน้าของนางหลุดหายไปในขณะที่นางกำลังว่ายนํ้า ใบหน้าที่งดงามล่มเมืองในขณะนี้ ทุกคนเห็นว่ามีบาดแผลที่น่าเกลียดบนใบหน้าของนาง ใครจะรู้ว่ามีอะไรบางอย่างจากบ่อนํ้าเข้ามาในแผลราวกับว่ามันมืด เลือดที่ไหลออกมาก็ดำและดำลง พร้อมกับสิ่งนี้ใบหน้าด้านซ้ายของนางก็เริ่มเปลี่ยนไป
เฟิงหยูเองตกใจ“เจ้าถูกวางยา ? อะไรที่ทำให้เจ้าเจ็บ ? ”หลู่ปิงกัดฟันและบอกกับนางว่า“ข้าถูกแมลงกัด องค์หญิงอย่ากังวลเจ้าค่ะ พิษชนิดนี้จะไม่มีผลอะไรต่อข้า มันจะทำลายใบหน้าของข้าเพียงครึ่งเดียว เราดูท่านฮูหยินใหญ่ก่อนเจ้าค่ะ นางถูกแมลงมีพิษกัดหรือไม่ ? ”ในเวลานี้ซูซื่อได้สติขึ้นมาแล้วเมื่อได้ยินสิ่งที่หลู่ปิงพูด นางส่ายหัวซํ้า ๆ และนํ้าตาคลอ นางกล่าวว่า “เจ้ามาจากตระกูลไหนตระกูลเหยาของข้าจะตอบแทนเจ้าอย่างแน่นอนเพราะบุญคุณในการช่วยชีวิ
