แบ่งได้อย่างไร”เฟินไดรู้สึกอิจฉาอย่างยิ่งและนางโลภมากเมื่อได้ยินถึงการยั่วยุ นางก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ยุติธรรม มีบางคนที่ชอบดูกิจกรรมที่มีชีวิตชีวาโดยไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่หลุดมือไป พวกนางยังคงผลักดันนางต่อไปโดยกล่าวว่า “พี่น้องควรช่วยเหลือซึ่งกันและกันปัจจุบันนางมีตำแหน่งที่ทรงพลัง แต่ในไม่กี่วันนับตั้งแต่เรามาถึงเมืองหลวง เราได้ยินมาว่าตระกูลเฟิงมีชีวิตที่ยํ่าแย่มาก ดูเหมือนว่านางจะไม่ใส่ใจเจ้า ข้ารู้สึกเสียใจแทนคุณหนูสี่จริง ๆ ”เฟิงเฟินไดเริ่มโกรธขึ้นมาเมื่อได้ยินพวกนางพูดสิ่งเหล่านี้แต่ถ้าความโกรธนั้นลุกฮืด ? นางมีประสบการณ์มากในการติดต่อ
กับเฟิงหยูเอง และพวกนางล้วนแต่ประสบความพ่ายแพ้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฉากประเภทนี้ แม้ว่านางจะโกรธ นางก็ยังจำได้ว่านางไม่สามารถใช้ความคิดริเริ่มที่จะล่วงเกินพี่สาวคนที่สองของนางมิฉะนั้นนางจะต้องแบกรับภาระนั้นด้วยตัวเอง ในจิตใจของเฟิงหยูเอง ไม่มีคนตระกูลเฟิงหรือน้องสาวอยู่ มีเพียงคนเดียวที่มีความสำคัญต่อนางคือเฟิงเซียงหรูเฟิงเฟินไดคิดเช่นนี้นางจำได้ว่าเฟิงเซียงหรูอาจได้รับนํ้าหอมประเภทนั้น และนางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกมากขึ้นบนที่นั่งในห้องโถงฮ่องเต้นั่งอย่างสบาย ๆ ฉากก่อนหน้านั้นเป็นไปตามที่เขาต้องการ เมื่อคิดย้อนกลับไป เขารู้สึกว่ามันสนุกมากจางหยวนยืนอยู่ข้างๆ และเห็นใบหน้าที่ยินดีของฮ่องเต้ เขาอดใจไม่ไหวแล้วเทนํ้าเย็นลงบนอารม
