ณ์ของเขา “ฝ่าบาททรงพอพระทัยเรื่องอะไรพะยะค่ะ ? หากไม่ใช่เพราะองค์หญิงจี่อันนำขวดนํ้าหอมเข้ามาในพระราชวัง ใครจะรู้ว่าสถานการณ์นี้จะได้รับการแก้ไขอย่างไรพะยะค่ะ ! ”ฮ่องเต้โบกมือแล้วกล่าวอย่างมั่นใจ“ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่ผู้หญิงคนนั้นอยู่ใกล้ นางจะไม่ยอมให้เราอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก”“ฝ่าบาทจะทรงมั่นใจได้อย่างไร? ” จางหยวนพูดไร้ประโยชน์แต่หลังจากคิดไปเล็กน้อยในฉากก่อนหน้านี้ หากพวกเขาไม่ได้
ตำหนิองค์หญิงแห่งกูซูสักหน่อย คงไม่ใช่แค่ฮ่องเต้ที่จะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก มันจะเป็นทั้งหมดของราชวงศ์ต้าชุน ! จากนั้นเขาก็ถอนหายใจด้วยอารมณ์ อันที่จริงตราบใดที่องค์หญิงจี่อันอยู่ด้วย ปัญหาทั้งหมดก็จะได้รับการแก้ไขดนตรีและการร่ายรำยังคงดำเนินต่อไปตลอดงานเลี้ยงอันที่จริงดนตรีและการร่ายรำเป็นเพียงการสร้างบรรยากาศ เบื้องหลังการร่ายรำ ผู้คนต่างพูดคุยและร่วมมือกัน ฮ่องเต้แสร้งทำเป็นฟังเพลงและดูการร่ายรำ แม้กระนั้นเขาไม่เคยพลาดการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างขุนนาง เขาเห็นทุกอย่างและเขายังสามารถเห็นปฏิกริยาของผู้คนในบทสนทนาเหล่านี้ งานเลี้ยงไม่มีอะไรมากไปกว่าการทดสอบ เขารู้ว่าขุนนางเหล่านี้มีอะไรอยู่ในใจ“อาเอง”ซวนเทียนเก้อเดินเล่นผ่านงานเลี้ยง เมื่อนางกลับไปที่ด้านข้างของเฟิงหยูเอง นางกระซิบบอกเฟิงหยูเองนางว่า “ข้าเห็นท่านฮูหยินเหยาคนโตติดตามหลู่เหยาออกจากห้องโถง”“หืม? ” เฟิงหยูเองไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ นางพูดคุยกับเ
