่ว่ามีโคลนใต้นํ้า ? ใครจะยืนได้ หากพวกนางปักเท้าลง พวกนางจะไม่จมลงเหมือนเดิมหรือ ! ”
เฟิงหยูเองกังวลเล็กน้อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนจากซูซื่อนางเริ่มวิตกกังวลมากขึ้น แต่ในเวลานี้ต้องมีการสาดจากนํ้า ขณะที่หลู่เหยาตะโกนเรียกนาง “อาเอง อาเองช่วยเราด้วย ! ช่วยเราด้วย ! ” เมื่อนางตะโกน นางก็เริ่มอ่อนแอลงไปเรื่อยๆ นํ้าค่อย ๆ ปกคลุมศีรษะของนางแล้วนางก็หยุดหายใจ ซูซื่อพยายามที่จะดึงนางแต่ไม่สามารถออกแรงได้ ร่างกายของนางก็ยังจมลงเรื่อย ๆเฟิงหยูเองต้องการช่วยพวกนางแม้ว่านางจะมีความสามารถทุกอย่าง แต่ก็มีข้อเสียเปรียบครั้งใหญ่ นางว่ายนํ้าไม่เป็น ! หวงซวนว่ายนํ้าได้ แต่นางว่ายนํ้าไม่แข็ง แม้ว่าในท้ายที่สุดนางจะฝึกฝนอย่างหนัก แต่นางก็ยังว่ายนํ้าไม่เก่งแต่สถานการณ์ตรงหน้าพวกนางเกิดขึ้นโดยฉับพลันและหวงซวนไม่มีเวลาคิดมาก ขณะที่หลู่เหยากรีดร้อง นางก็พุ่งออกไปข้างนอกเตรียดที่จะกระโดดลงสระบัวแต่ก่อนที่นางจะกระโดดลงไปอีกร่างก็ปรากฏตัวขึ้นจากภายในฝูงชน ด้วยเสียง “บูม” ผู้หญิงคนหนึ่งจึงกระโดดลงไปในนํ้า
