ยวนก็พูดถูก พราชายาหยุนจะไม่ปล่อยของนั้นออกมา ไม่ต้องพูดถึงจางหยวน แม้ว่าเขาจะไปรับมันมาเอง มันก็ไม่สามารถนำออกมาได้ !ชั่วครู่หนึ่งเขาไม่มีความคิดอื่นองค์หญิงแห่งกูซูเห็นทั้งสองพูดพึมพำอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่เห็นขันทีจะไปเอานํ้าหอมที่ดีกว่าสิ่งที่กูซูผลิต นางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “ดูเหมือนว่าทุกคนจะพูดเรื่องไร้สาระ เป็นไปไม่ได้ที่ราชวงศ์ต้าชุนจะมีสิ่งที่ดีเช่นนี้ ! ฝ่าบาท ! หากฝ่าบาทต้องการนํ้าหอมพันกลิ่นนี้จริง ๆ ทำไมต้องทำเป็นตรัสเช่นนี้ ? แม้ว่ากูซูจะยังต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อผลิตมากขึ้น แต่ก็ยังเป็นรัฐบริวารของราชวงศ์ต้าชุน หากอาณาจักรต้าชุนร้องขอ รัฐบริวารเล็ก ๆ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องส่งมอบ หากฝ่าบาทต้องการ หม่อมฉันจะถวายนํ้าหอมพันกลิ่นให้เพคะ”“เราจะอยากได้สิ่งของกระจอกๆ ของเจ้าได้เช่นไร ? ” ฮ่องเต้ไม่มีความสุข แต่สิ่งนี้อยู่ในมือของพระสนมหยุน เขาควรจะจัดการอย่างไรเพื่อให้ได้มาในทันที
ถึงกระนั้นองค์หญิงแห่งกูซูก็ปฏิเสธที่จะยอมจำนน“เนื่องจากของของเราต้อยตํ่า ฝ่าบาทโปรดนำสิ่งดี ๆ ออกมา อนุญาตให้ผู้หญิงที่ตํ่าต้อยคนนี้ดู ! ด้วยวิธีนี้ผู้คนของราชวงศ์ต้าชุนจะไม่สามารถพูดได้ว่าผู้คนของกูซูยังเห็นโลกไม่มากพอ”“ข้า…”ลิ้นของฮ่องเต้ถูกมัดแต่ในเวลานี้เสียงของเฟิงหยูเองก็มาจากด้านล่าง“ต้องการเห็นนํ้าหอมที่ดีจริง ๆอย่างง่ายดายงั้นหรือ ? องค์หญิงผู้นี้พอจะมีติดตัวอยู่บ้าง ทำไมต้องไปที่ตำหนั
