้จริงแต่นางก็อดไม่ได้ที่จะถาม “ฝ่าบาทหมายความว่า… ฝ่าบาทเคยเห็นบางสิ่งที่หอมกว่านํ้าหอมพันกลิ่นนี้หรือเพคะ ? ”ฮ่องเต้โบกมือของเขา“เจ้าหมายถึงอะไรที่หอมกว่านี้? ด้วยสิ่งที่เจ้าดมถ้าได้กลิ่นมากขึ้น มันจะไม่ฆ่าคนหรือ ! องค์หญิงน้อยแห่งกูซู ! เราไม่สามารถจัดการกับกลิ่นนี้ได้ ใช่เลย ฟังเรา ไม่สามารถระบุได้ว่านํ้าหอมนั้นดีหรือไม่ดีตามปริมาณกลิ่น ที่จะขึ้นอยู่กับคุณภาพ เพียงแค่การมีกลิ่นหอมไม่เพียงพอ นอกจากนี้ยังมีความบริสุทธิ์ในขณะที่ไม่ฉุน มันควรทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายเมื่อได้
กลิ่น ไม่ควรทำให้ทุกคนขมวดคิ้ว เห็นเจ้าเจ็ดของเราหรือไม่ ? เขากลัวว่าจะหมดลมหายใจ นอกจากนี้มันไม่ใช่แค่ว่านํ้าหอมจะมีกลิ่นที่ดีหรือไม่ มันยังคงลอยอยู่ในอากาศเป็นเวลานาน สีของนํ้าหอมก็สำคัญเช่นกัน” ตามที่ฮ่องเต้พูดเขาชี้ไปที่ขวดเคลือบที่บ่าวรับใช้ในพระราชวังถือไว้สำหรับองค์หญิงแห่งกูซู “มองสิ่งที่เจ้ามี แม้จากที่ไกลออกไป เราจะเห็นได้ว่าสีของของเหลวในนั้นเป็นสีแดงใช่ไหม หากใช้ของเหลวสีนี้กับเสื้อผ้า มันจะไม่ย้อมสีเสื้อผ้าหรอกหรือ ? มันเป็นอะไร กูซูรํ่ารวยจนเจ้าสวมใส่เสื้อผ้าเพียงครั้งเดียวแล้วทิ้งหรือ ? ”ไม่มีใครคาดคิดได้ว่าฮ่องเต้ซึ่งเป็นผู้ปกครองที่มีเกียรติของอาณาจักรจะสามารถพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่ผู้หญิงใช้เป็นนํ้าหอมเขายังสามารถพูดเกี่ยวกับมันได้อย่างแม่นยำมาก และมันเป็นมากกว่าองค์หญิงเจ็ดแห่งกูซูจะสามารถรับมือ
