นของหลู่เหยา “ไปคุยกับสหายของเจ้า ข้าเห็นว่าเจ้าไม่มีโอกาสไปพบพวกนางตั้งแต่เข้ามาในพระราชวัง ข้ายึดเจ้าตลอดเวลาไม่เหมาะสม ไปเถิด ! ”หลู่เหยาเหลือบมองดูที่เฟิงหยูเองแล้วพยักหน้าจากนั้นนางก็พูดกับซูซื่อด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณมากสำหรับความเข้าใจ ลูกสะใภ้จะไปหาสหายเพื่อพูดคุยกันซักพักก่อนที่จะมาดูแลท่านแม่เจ้าค่ะ” หลังจากพูดจบนางก็โค้งคำนับแล้วเริ่มมุ่งหน้าไปทางด้านหลังมีแต่ซูซื่อเท่านั้นที่ต้อนรับเฟิงหยูเองอย่างอบอุ่นและถามว่า “อาเอง มีเรื่องอะไรหรือ ? ข้าเห็นว่าเจ้ากำลังเพลิดเพลินกับการเดินเล่นกับองค์หญิงหวู่หยาง ดูเหมือนว่าเจ้าจะมาหาข้ากะทันหัน”เฟิงหยูเองปลอบโยนนาง“ไม่มีอะไรสำคัญเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าข้าไม่สามารถทิ้งท่านป้าไว้ที่นี่ได้ ข้าควรกลับมาที่นี่และเดินไปกับท่านป้าสักพัก”ทั้งสองคุยกันซักพักหนึ่งและเฟิงหยูเองจงใจพูดคุยเรื่องชุดขณะที่นางแกล้งทำเป็นไม่รู้ และกล่าวว่า “การตัดเย็บชุดของท่านป้าดีจริง ๆ แม้แต่องค์หญิงหวู่หยางก็ชื่นชม ชุดนี้ดูดีมากเจ้าค่ะ”ซูซื่อหัวเราะเมื่อได้ยินสิ่งนี้และกล่าวว่า “ข้าใช้เวลาหลายวันในการตัดชุดนี้ ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่ชอบ แต่การที่จะพูดตามความเป็นจริงการคิดถึงเด็ก ๆ ของแต่ละครอบครัวกำลังแข่งขันกันในเรื่องของความงาม ข้ารู้สึกว่าชุดนี้อาจขาดไปเล็กน้อยและไม่เป็นไปตามสถานะของเจ้า”เฟิงหยูเองกล่าวว่า“ไม่มีการจัดเรียงอะไรเลย ชุดนี้ตัดโดยญาติเป็นชั้นของความใกล้ชิด สิ่งน
