ี้ไม่เกี่ยวข้องกับสถานะ ท่านป้ารู้สถานการณ์ของตระกูลเฟิงและท่านแม่ของข้าด้วย … ถ้าไม่ใช่เพื่อดูแลข้า บางทีข้าอาจจะไม่สามารถใส่ชุดที่เย็บโดยญาติได้เจ้าค่ะ”เมื่อนางพูดถึงเหยาซื่อซูซื่อก็รู้สึกหมดหนทาง ทั้งสองถอนหายใจซักพัก เฟิงหยูเองกล่าวว่า “ในตอนแรกข้ากังวลว่าหลู่เหยาจะอิจฉาชุดที่ท่านป้าทำให้ข้า แต่ตอนนี้ข้าเห็นนางสุภาพมากเมื่อพูดกับท่านป้า ทำให้ข้ารู้สึกสบายใจเจ้าค่ะ”ซูซื่อยิ้มอย่างหงุดหงิด“เมื่อข้าตัดทำชุดเหล่านี้ แน่นอนนางก็เห็นและนางถามข้าว่าทำให้ใคร เมื่อได้ยินว่าข้าทำให้เจ้า นางก็ช่วยข้าด้วย”ซูซื่อเป็นคนที่มีน ้าใจ หากนางสามารถหลีกเลี่ยงการคิดถึงคนที่ไม่ดีนางจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยง แม้ว่านางจะมีความรู้สึกไม่ดีบางอย่างเกี่ยวกับหลู่เหยา แต่นางก็จะไม่หลีกเลี่ยงการยกย่องนางเมื่อนางทำสิ่งที่ดี “ข้าคิดถึงความใจดีนี้เมื่อนางรู้สึกเสียใจที่สร้างปัญหาให้เซียงหรูก่อนงานแต่งงาน”เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรอีกนางไม่ได้ถูกขายโดยสมรู้ร่วมคิด แต่มีความจริงบางอย่างที่วางอยู่ตรงหน้านาง ถ้านางไม่ตื่นขึ้นมานางจะเป็นคนโง่นางมั่นใจแล้วอย่างสมบูรณ์ว่ามีปัญหาเกี่ยวกับชุดของนางและปัญหานี้เกี่ยวข้องกับหลู่เหย้าอย่างแน่นอนนางกับซูซื่อพูดคุยกันซักพักก่อนจะหาข้อแก้ตัวที่จะจากไปก่อนจากไปนางมองไปที่หลู่เหยาและหลู่หยาน แม้ว่าพี่น้องทั้งสองอยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่มีการสื่อสารกันแม้แต่น้อย หลู่หยานจะมองด
