พวกนางช้าราวกับว่าพวกนางกำลังเคลื่อนที่ผ่านถนนที่แออัด คนที่ไม่กล้ายังไม่ชิน แต่คนที่โดดเด่นกว่าก็คุ้นเคยกับการขี่ม้าอยู่แล้ว ดังนั้นพวกนางจึงไม่ได้คิดมาก ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดพวกนางไม่ได้วางแผนที่จะแข่งขันเป็นครั้งแรกหรือครั้งที่สอง และไม่มีรางวัลจริง แค่ขี่ม้า 5 รอบก็ค่อนข้างดี ดังนั้นทั้งกลุ่มจึงขี่เป็นกลุ่ม พวกนางเริ่มคุยกันซวนเทียนเก้อกล่าวว่า“นี่ไม่ดีเลย มันเหมือนกับการเดินผ่านตลาดบนถนน ประเด็นคืออะไร ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า“ที่จริงมันดูไม่เหมาะเกินไป” นางรีบไปที่หน้ากลุ่มแล้วมองย้อนกลับไป นางกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าม้าที่ได้รับเลือกจากฮูหยินและคุณหนูจะไม่แข็งแรง องค์หญิงจี่อันและองค์หญิงหวู่หยางขี่ไป 1 รอบแล้ว แต่เจ้าเดินได้เพียงไม่กี่ก้าว ดูเหมือนว่าเราต้องคิดว่าทำอะไรบางอย่างที่จะกระตุ้นม้าพวกนี้ หวงซวน ! ” นางสั่งบ่าวรับใช้ของนาง “ไปดูว่าทำไมม้าพวกนั้นถึงไม่วิ่ง หากพวกมันเป็นม้าแก่ ช่วยเปลี่ยนม้าด้วย หากม้าขี้เกียจก็ใช้แส้กระตุ้น ข้าต้องการดูว่าตัวไหนไม่กล้าวิ่ง ! ”เมื่อคำเหล่านี้ออกมาหวงซวนก็ไปตีม้าและตั้งให้ม้าวิ่งคนที่นั่งบนม้าส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างน่าตกใจแต่เมื่อบ่าวรับใช้ในพระราชวังสนับสนุนพวกนางจากด้านล่างจึงไม่กลัวที่จะล้ม ยิ่งไปกว่านั้นหวงซวนรู้ว่าอะไรเหมาะสมและไม่ได้ชักม้าแรงเกินไป สิ่งนี้ทำให้มั่นใจได้ว่าม้าจะไม่วิ่งเร็วเกินไป แต่จะทำให้การขี่เป็นหลุมเป็นบ่อเล็กน้อย
