ฮูหยินและคุณหนูจะต้องอดทนต่อความยากลำบากเล็กน้อยแต่ถ้าพูดถึงการล้มมันจะไม่ง่ายนักเมื่อสิ่งต่างๆ ดำเนินต่อไป ผู้คนจำนวนมากก็เริ่มกระเด็นกระดอนบนหลังม้า เฟิงหยูเองพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “นี่สิดูคล้ายกับม้าแข่ง” นางจึงดึงซวนเทียนเก้อ และทั้งสองก็ยังคงวิ่งต่อไปในที่สุดทั้งสองก็จบรอบที่ห้าไม่นานองค์หญิงแห่งกูซูก็เสร็จสิ้นการแข่งขัน แต่ฮูหยินและคุณหนูยังไม่จบรอบสองเลย พวกนางเห็นว่าเฟิงหยูเองเสร็จสิ้นแล้วและหวังว่าการแข่งขันครั้งนี้จะจบลง แต่เมื่อพวกนางกลับไปที่จุดเริ่มต้นและกำลังเตรียมพร้อมที่จะหยุด พวกนางได้ยินเสียงฮองเฮากล่าวขึ้นว่า “ขี่ต่อให้ครบทั้งห้ารอบ องค์หญิงจี่อันไม่รู้การร่ายรำ แต่นางก็ยังคงร่ายรำจนจบการแสดง ทำไมเมื่อถึงตาเจ้า เจ้าจะไม่สามารถทนกับความลำบากได้หรือ”ผู้คนได้ยินสิ่งนี้ต้องขี่ม้าต่อเช่นกัน !หลังจากครบห้ารอบก้นของพวกนางเริ่มระบม ทุกคนจะต้องถูกปลดออกจากม้าโดยบ่าวรับใช้ในพระราชวังและบ่าวรับใช้ส่วนตัวหลังจากสัมผัสพื้นดินอีกครั้ง พวกนางไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ขาของพวกนางสั่นและบางคนคุกเข่าลงบนพื้นร้องไห้ว่าเจ็บปวดแค่ไหนเฟิงหยูเองมองคนเหล่านั้นอย่างเย็นชาแต่ใครจะรู้ว่าพวกนางรู้สึกกล้าหาญหรือมีสติสัมปชัญญะทรุดตัวลงอย่างกะทันหันในขณะที่บางคนก็ตะโกนว่า “องค์หญิงจี่อันไม่ยุติธรรม ! ทำไมเราถึงเป็นคนเดียวที่ถูกเรียกชื่อ ? ท่านยังมีน้องสาวอีก 2 คน ดังนั้นทำไมพวกนางถึงไม่มีส่วนร่วม
