ามรัก “อะไรก็ตามที่อาเองทำนั้นดี”ทุกคนที่ได้ยินสิ่งนี้รู้สึกไม่สบายใจฮองเฮาไม่สามารถพูดความจริงงั้นหรือ ?แต่ฮองเฮาเชื่อว่าสิ่งที่นางพูดนั้นเป็นความจริงนี่คือวีธีการของเฟิงหยูเอง ใครบอกให้เจ้าบังคับให้นางร่ายรำ ถ้านางไม่ร่ายรำ เจ้าก็จะสร้างปัญหา ถ้านางร่ายรำเจ้าก็จะไม่ชอบ การร่ายรำทั้งหมดจะต้องเป็นไปตามความชอบของเจ้าหรือไม่ ? เจ้าเป็นคนมองโลกในแง่ดีจริง ๆเช่นเดียวกับฮองเฮาที่กำลังบ่นอยู่ภายในเฟิงหยูเองกล่าวขึ้นอีกครั้ง ก่อนอื่นนางขอบคุณฮองเฮาที่ชม จากนั้นนางก็หันหลังกลับ และพูดสิ่งที่ทำให้พวกนางแทบสิ้นสติออกมา “นั่นคือการร่ายรำกลุ่ม มันอาจไม่เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน เช่นนั้นแล้วข้าจะร่ายรำเดี่ยวเพื่อทุกคนชมต่อไป ! ”“ไม่เป็นไรเพคะ! ” ทุกคนพูดอย่างพร้อมเพรียง “องค์หญิงจี่อันทำงานหนัก องค์หญิงได้โปรดพักผ่อนก่อนเพคะ”เฟิงหยูเองทำหน้าประหลาดใจ“พวกเจ้าจะไม่ดูหรือ ? การร่ายรำขององค์หญิงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นน้อยมาก หากพวกเจ้าพลาดโอกาสนี้โอกาสอื่น ๆ ก็อาจจะไม่เกิดขึ้น ! พวกเจ้าแน่ใจหรือว่าพวกเจ้าไม่อยากดู ? ”“ไม่อยากดูเพคะ”ทุกคนโบกมือ “พวกเราไม่อยากดูแล้วเพคะ”เฟิงหยูเองพยักหน้า’ไม่เป็นไร นั่นคือสิ่งที่พวกคุณพูด โอ้ใช่แล้วเนื่องจากคุณไม่ต้องการที่จะดูการร่ายรำ องค์หญิงผู้นี้จะขับร้องเพลงเจ้าจะว่าอย่างไร หรืออาจจะบรรเลงเพลง ? ”“ไม่จำเป็น ! ” ทุกคนอยากร้องไห้ พวกเขาคิดกับตัวเอง การแสดงของเจ้าเกือบจะ
