ทำให้เราเสียชีวิต ใครจะกล้าฟังเพลงของเจ้า !เฟิงหยูเองลงจากเวทีและเปลี่ยนชุดเสร็จจากนั้นนางก็นั่งลงที่ด้านข้างของซวนเทียนเก้อซวนเทียนเก้อมีรอยยิ้มที่ไม่สามารถซ่อนได้นางยกถ้วยขึ้น นางกล่าวว่า “มีคนอย่างเจ้าที่นี่ ดื่มให้กับการร่ายรำที่ไม่เหมือนใครของเจ้า! ”พวกเขาทั้งสองยกจอกสุราขึ้นมาจิบเล็กน้อยและเฟิงหยูเองก็สับสนและถามซวนเทียนเก้อ “มันคืออะไร ? การร่ายรำของข้าไม่ดีหรือ? ”ซวนเทียนเก้อเบิกตากว้าง“ไม่แน่นอน เฟิงหยูเอง เจ้าจริงจังหรือไม่ ? เจ้าไม่รู้ว่าการร่ายรำของเจ้าเป็นอย่างไรหรือ ? ”เฟิงหยูเองหัวเราะด้วย“แน่นอนข้ารู้ ทำไมข้าต้องไปยุ่งกับพวกนาง ในอนาคตไม่ว่างานเลี้ยงจะเป็นเช่นไร มันจะหยุดพวกนาง พวกนางไม่อยากให้ข้าแสดง”ซวนเทียนเก้อพยักหน้า“ถูกต้อง คนเหล่านั้นต้องการชมการแสดง แต่ไม่กลัวสิ่งที่จะหลุดมือไป พวกนางแค่ต้องการดูคนอื่น ๆ ราวกับว่าพวกนางจะสามารถรับตำแหน่งองค์หญิง หากเจ้าไม่สามารถรักษามันไว้ได้ พวกมันไร้เหตุผลจริง ๆ ”“การมีเหตุผลไม่เป็นเรื่องปกติ”เฟิงหยูเองกล่าวว่า “ดูสิ คนเหล่านี้มาจากทั่วทุกสารทิศเพื่อรวมตัวกันในเมืองหลวง หากไม่มีสิ่งรบกวนเล็กน้อย พวกนางจะกลับบ้านอย่างสบายใจได้อย่างไร แค่คิดถึงเจ้าเมืองหลานโจว และคิดถึงฮูหยินใหญ่ของเจ้าเมืองหลู่ พวกเขาไม่มีใครเป็นคนดี ข้าหวังว่าพวกเขาจะไม่สร้างปัญหาใหญ่ บุตรสาวที่สร้างความวุ่นวายในพระราชวังก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่ด้านหน้าของพระ
