มั้นแล้ว ในการพบปะเพื่อจับคู่แบบนี้ นางจะมีส่วนร่วมเพื่ออะไร ?นางจะต้องการคำชื่นชมไปทำไม ?แต่องค์หญิงแห่งกูซูได้เรียกนางอย่างเปิดเผยและมีคนที่รู้สึกอยากรู้อยากเห็น พวกนางต้องการดูว่าเฟิงหยูเองจะจัดการกับมันอย่างไรในไม่ช้าทุกคนหันมามองเฟิงหยูเองอย่างไรก็ตามพวกนางพบว่านางแสดงราวกับว่ามันไม่ได้เกี่ยวข้องกับนาง นางยังคงจิบชาและกินผลไม้ต่อไป นางจะรับขนมเป็นครั้งคราว นางไม่ได้คิดอะไรในสิ่งที่องค์หญิงแห่งกูซูพูดองค์หญิงเจ็ดไม่ชอบสิ่งที่เห็นเป็นธรรมดานอกจากนี้เฟิงหยูเองไม่ได้ไว้หน้านางต่อหน้าผู้คนมากมาย ซักพักนางก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยและตะโกนด้วยความโกรธ “เฟิงหยูเอง! เจ้าเป็นคนไร้มารยาท ! ”เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้สมาชิกของตระกูลขุนนางที่มาจากเมืองหลวงได้แต่แต่ถอนหายใจ และคิดว่าองค์หญิงแห่งกูซูคนนี้โชคไม่ดีจริงๆ ! เหรินซีเฟิงและเฟิงเทียนหยูเริ่มถกเถียงกันว่า “อาเองจะจัดการกับองค์หญิงคนนั้นหรือไม่ ? เรามาวางเดิมพันกัน ! ”แน่นอนการตะโกนนี้ไม่ใช่สิ่งที่เฟิงหยูเองทำได้เพียงแค่เพิกเฉยดังนั้นนางจึงกล่าวออกมาอย่างช้า ๆ และเตือนองค์หญิงเจ็ด “คิดถึงสถานะของเจ้าเมื่อพูดด้วย”“เจ้า! ” องค์หญิงเจ็ดพูดอย่างนี้แล้วไม่รู้จะจัดการอย่างไร องค์หญิงแห่งรัฐบริวารนั้นไม่สามารถเปรียบเทียบกับตำแหน่งขององค์หญิงจากราชวงศ์ต้าชุนได้ ! นางสามารถพูดได้ว่าพื้นฐานที่ว่านางเป็นคนไร้มารยาท ? แต่ในที่สุดนางก็เป็นราชนิกูล นางสา
