มารถปรับอารมณ์ของนางได้อย่างรวดเร็ว วางรอยยิ้มบนใบหน้าของนาง นางไม่ได้พูดถึงเรื่องก่อนหน้านี้ นางตัดสินใจที่จะใช้น ้าเสียงที่ไม่เหมาะสมเพื่อกล่าวว่า“หลังจากมาจากที่ไกลแล้ว มีอะไรผิดปกติที่อยากเห็นการร่ายรำขององค์หญิง ! ”คนที่งดงามจะสามารถกระตุ้นความรู้สึกเห็นอกเห็นใจได้เสมอสมาชิกในตระกูลขุนนางจากเมืองหลวงเข้าใจเฟิงหยูเองและไม่ได้เปลี่ยนข้างทันที แต่คนที่มาจากต่างมณฑลไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีที่มาจากภาคใต้ พวกนางสนิทสนมกับกูซูมากขึ้น พวกนางจะไม่ช่วยองค์หญิงแห่งกูซูในเวลานี้ได้อย่างไรเสียงแรกที่กล่าวออกมา“การพูดสิ่งนี้จะช่วยในความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองอาณาจักร แขกที่มาจากที่ไกลมันคงไม่ดีที่จะปฏิเสธองค์หญิงเจ็ด”เฟิงหยูเองรู้สึกว่าเสียงนี้คุ้นเคยเมื่อมองไปทางต้นเสียง นางพบว่ามันเป็นฮูหยินของเจ้าเมืองหลานโจว เจียงซื่อเจียงซื่อไม่กล้าเผชิญหน้ากับการจ้องมองของเฟิงหยูเองโดยตรงเพราะนางหันหน้าไปทางอื่นแต่คำพูดของนางเปิดทางให้คนอื่น ในไม่ช้าผู้คนก็จะได้ยินเสียงเรียกร้องให้เฟิงหยูเองร่ายรำ มีแม้แต่คนที่กล่าวว่า “องค์หญิงหวู่หยางก็ไปแสดง เป็นไปได้หรือไม่ว่าองค์หญิงจี่อันมองว่าตัวเองอยู่เหนือองค์หญิงหวู่หยาง ? ”เมื่อคำเหล่านี้ถูกกล่าวขั้นมาซวนเทียนเก้อก็โกรธ นางต้องการที่จะพูดแทนเฟิงหยูเอง แต่หยุดโดยเฟิงหยูเองซึ่งดึงนางกลับมา นางส่ายหัวเล็กน้อย จากนั้นนางก็ขึ้นไปบนเวทีอีก
