ในเรื่องที่เกี่ยวกับเฟิงหยูเองเดินช้าลงและเข้าใกล้นางดูเหมือนว่าหลู่ปิงไม่แปลกใจ นางยังใช้ความคิดเริ่มในการทักทายพวกนาง “คารวะองค์หญิงหวู่หยางและองค์หญิงจี่อัน ข้าชื่อหลู่ปิงเจ้าค่ะ”เพราะทุกคนกำลังเดินการทักทายเป็นเพียงคำพูด และไม่ได้ทำอะไรเลยซวนเทียนหมิงไม่ได้คิดมากและโบกแขนเสื้อของนางโดยกล่าวว่า“ไม่จำเป็นต้องสุภาพมากเกินไป” จากนั้นนางก็ทำท่าสูดจมูกของนางแล้วกล่าวว่า “ทำไมกลิ่นหอมจึงแรงมาก ? ”เฟิงหยูเองเข้าใจแต่ไม่เปิดเผยเพียงพูดกับซวนเทียนเก้อเท่านั้น“พาเซียงหรูไปข้างหน้าก่อน อย่าปล่อยท่านป้าดูแลฮองเฮาคนเดียวขณะที่เจ้าอยู่ที่นี่ สิ่งนี้จะทำให้เซียงหรูของเรามีเกียรติ”แม้ว่าซวนเทียนเก้อไม่เข้าใจว่าทำไมเฟิงหยูเองถึงย้ายมาอยู่หลังสุดตอนนี้เฟิงหยูเองกำลังพูดคุยกับหลู่ปิง ในขณะที่ไล่นางและเฟิงเซียงหรูออกไป นางจะไม่เข้าใจว่านางต้องการที่จะพูดกับคุณหนูตระกูลหลู่เพียงลำพัง หลังจากคิดถึงความสัมพันธ์ของนางกับตระกูลหลู่ นางก็มั่นใจในความคิดของนางมากยิ่งขึ้น นางดึงเฟิงเซียงหรูและรีบเดินไปข้างหน้าทันทีเฟิงหยูเองไม่ได้แสดงความคิดเห็นต่อหลู่ปิงกล่าวว่า “ขอบคุณองค์หญิงที่เข้าใจข้าเพคะ”นางไม่ได้พูดในสิ่งที่นางเข้าใจและเฟิงหยูเองไม่ได้ถามนางไม่ได้พูดถึงสิ่งที่ซวนเทียนเก้อที่พูดถึงเรื่องกลิ่นน ้าหอมที่แรงขึ้น อย่างไรก็ตามนางไม่ลืมที่จะสังเกตเห็นว่าจำนวนคนที่สามารถอยู่ใกล้นางได้เพราะกลิ่นนี้มีน้อย“ข้
