าได้ยินมาว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลู่ไม่ถือตัวและไม่ค่อยได้ทำหน้าที่เหล่านี้มากนักทำไมเจ้าถึงคิดว่าจะเข้ามาในพระราชวังในวันนี้”นางกล่าวและถามอย่างไม่สุภาพในเรื่องเล็กน้อยโดยชี้ไปที่เป้าหมายของตระกูลหลู่โดยตรงหลู่ปิงไม่ได้ซ่อนมันใครจะรู้ว่านางเป็นคนเรียบง่ายหรือเป็นอะไรนางก็บอกกับเฟิงหยูเองโดยไม่ปิดบังอะไรเลย “มันถูกจัดการโดยตระกูล ท่านพ่อตั้งใจให้ข้าเข้ามาในพระราชวัง และไม่มีอะไรที่ข้าจะทำได้เพคะ”“โอ้? ” เฟิงหยูเองยังคงถามต่อไปว่า “คุณหนูใหญ่ตระกูลหลู่ไม่ต้องการที่จะมาหรือ ? ”“ไม่เพคะ”หลู่ปิงพยักหน้า “ข้าไม่อยากมาเพคะ” หลังจากพูดจบนางมองเจียนเอ๋อบ่าวรับใช้ส่วนตัวของนางแล้วถอนหายใจ “เจียนเอ๋อไม่ต้องกังวลอะไรมาก องค์หญิงจี่อันเป็นคนฉลาด แทนที่จะซ่อนมัน จะเป็นการดีกว่าถ้าพูดตามความเป็นจริง”คำเหล่านี้ถูกส่งไปที่บ่าวรับใช้แต่เป็นจริงสำหรับเฟิงหยูเองที่ได้ยิน และเฟิงหยูเองไม่ได้แสดงตัวเองหลังจากได้ยินสิ่งนี้ นางแค่คิดว่ามันเป็นเจ้านายที่มีปฏิสัมพันธ์กับบ่าวรับใช้ของนาง มันไม่เกี่ยวข้องกับนางหลู่ปิงยิ้มอย่างขมขื่นกับตัวเองทุกคนบอกว่าองค์หญิงจี่อันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมือ แน่นอนว่าแม้ว่านางจะชะลอตัวลงเพื่อเข้าใกล้นางตามความจริงหลังจากการแลกเปลี่ยนบทสนทนาสั้น ๆ แต่นางก็เริ่มต้นความคิดริเริ่ม นางมองไปรอบ ๆ วันนี้มีคนมากมายที่มาร่วมงานเลี้ยงแม้ว่าทุกคนจะต่อสู้เพื่อไปข้างหน้า แต่ก็ยังมีคนที่ตกอย
