ล้ว
ที่เขาไม่ยอมเสนอแผนการออกมา ก็เพียงเพราะอยากจะกระตุ้นให้หานชิงอวี่มีส่วนร่วมมากขึ้นเท่านั้น
“หัวหน้าฝ่ายอุปกรณ์การแพทย์?” หานชิงอวี่ได้สติกลับมาแล้วหันไปมองหน้าหวงปิน
“ใช่ครับ หัวหน้าฝ่ายอุปกรณ์การแพทย์คือไต้เหมาอวี่ ผมจะให้คนโทรศัพท์ไปตามเขามาเดี๋ยวนี้!”
หวงปินถอนหายใจพลางพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจัดการ
ส่วนหานชิงอวี่ก็เดินมาด้านข้างเพื่อรอฟังข่าว
ผ่านไปหลายนาที หวงปินเดินกลับมาพร้อมกับพูดอย่างหัวเสียว่า “เจ้าเด็กนั่นขอลาพักงานหนึ่งอาทิตย์ แถมยังไม่มาทำงานหลายวันแล้วครับ”
“ลองโทรศัพท์ไปหาเขาดูสิ” หานชิงอวี่ได้ยินดังนั้นก็รีบเสนอขึ้นมาทันที
“เราโทรไปแล้วครับ มีใครบางคนเคยเจอปัญหานี้เข้า แต่เขาไม่รับโทรศัพท์มาหลายวันแล้ว ทุกคนก็เลยเป็นห่วงกันมาก!” หวงปินพูดพลางถอนหายใจ
“งั้นเหรอ แล้วคุณมีที่อยู่เขาไหม? ผมจะลองไปดูหน่อย” หานชิงอวี่ขมวดคิ้วพลางถามอย่างเคร่งขรึม
“มีครับ ผมจะบอกเขาส่งให้คุณแล้วกัน” หวงปินตอบรับแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อส่งข้อความต่อ
“ดี ผมจะไปดูที่บ้านเขา คุณก็สืบเรื่องนี้ต่อ ดูว่าเหล็กดามกระดูกพวกนี้มีปัญหาทั้งหมดกี่ชุด ชุดไหนต้องเรียกคืนก็จัดการให้เร็วที่สุด! อย่าปล่อยให้เรื่องบานปลายไปมากกว่านี้” หานชิงอวี่หันไปกำชับหวงปิน
“ครับ วางใจได้ ผมจัดการเอง! ถ้าไม่ได้จริง ๆ พวกเราก็แค่เปิดประชุมแถลงชี้แจงเรื่องทั้งหมด” หวงปินพยักหน้ารับ ก่อนจะถ