รื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่?”จาวเหลียนกล่าวว่า“เมื่อเรามาถึงพระราชวังเมื่อรถม้าถูกปิดกั้นเจ้าไม่ได้ยินว่ามีคนพูดเกี่ยวกับอาเอง สิ่งที่พวกนางพูดนั้นเปรี้ยวกว่าน ้าส้มสายชู มีคนกล้าพูดเกี่ยวกับอาเอง และคำพูดของพวกนางหยาบคายมาก”หวงซวนก็เริ่มโกรธถูกต้อง สิ่งแบบนี้เกิดขึ้นจริง ๆ แต่เฟิงหยูเองไม่ยอมให้นางทำอะไร !ดูเหมือนว่าจาวเหลียนเดาได้ว่านางคิดอะไรอยู่ในขณะที่เขารีบกล่าวต่อทันที “การไม่ใส่ใจอะไรเลยในตอนนั้นเป็นทางเลือกเชิงกลยุทธ์ท้ายที่สุดแล้วตัวตนของเราจะไม่อนุญาตให้เรากล่าวถ้อยคำสาปแช่งพวกนางที่ถนน ไม่ควรเอาทองไปลู่กระเบื้อง แต่ความแค้นต้องได้รับการชำระ ! ”หวงซวนพูดไม่ออกว่าจะแก้แค้นได้อย่างไรในเวลานั้นมีคนพูดกันมากมาย ใครจะไปรู้ว่าฮูหยินและคุณหนูคนไหนเป็นคนพูด นางไม่รู้จักแม้แต่คนเดียวจาวเหลียนหยุนผยองขึ้นตามธรรมชาติซึ่งทำให้คำเยาะเย้ยของเฟิงหยูเอง“หยุดตัวเอง ไม่ว่าเจ้าจะทำมากแค่ไหนก็ตาม เจ้าไม่มีหน้าอก”จาวเหลียนได้รับความเดือดร้อนจากการถูกโจมตีและกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “จากนั้นคิดหาวิธีที่จะช่วยให้หน้าอกของข้าโตขึ้นสิ ! ”จากนั้นเขาก็รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว และพูดต่อจากที่เขาพูดค้างไว้“อาเอง แม้ว่าเจ้าจะไม่จำคนที่พูดถึงเจ้านอกพระราชวัง ข้ายังจำเสียงทั้งหมดของพวกนางได้ ในระหว่างการสนทนาก่อนหน้านี้ ข้าพบพวกนางทั้งหมดที่ว่าร้ายเจ้า ! ”เฟิงหยูเองเกือบกระอักเลือดกล่าวว่า“อะไรนะ ? ”จาวเห
