ลียนกล่าวซ ้าด้วยความภาคภูมิใจ“คนที่ชอบหว่านความไม่ลงรอยกัน ข้าจำเสียงทั้งหมดของพวกนางได้ ในเวลานี้ไม่มีใครหายตัวไป และพวกนางทั้งหมดถูกพบแล้ว”ซวนเทียนเก้อและเฟิงเซียงหรูต่างก็สับสนเมื่อได้ยินอย่างนี้หวงซวนกล่าวว่า “เจ้าขุ่นเคืองเกินไปหรือไม่ ? ”“ผิด!”จาวเหลียนกล่าวว่า “นี่คือความขุ่นเคืองของอาเอง ข้าต้องจดจำแทนเจ้า ! ไม่เพียงแต่ข้าจะจำได้ผ่านการสนทนา ข้ายังได้ค้นพบตัวตนของพวกนาง มาเถิด อาเอง ข้าจะบอกให้เจ้าฟัง”“รอซักครู่”เฟิงหยูเองเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนางแล้วดึงสมุดบันทึกและปากกาออกมา“ชี้พวกนางทีละคน พูดช้า ๆ ข้าจะจดบันทึกชื่อพวกนางทั้งหมดไว้ในบันทึกของข้า”ทุกคนแทบเป็นลมจากความบ้าคลั่งนี้!
