ถ้าเฟิงหยูเองกล่าวว่า”ดึง” มันอาจจะไม่ได้ผลมากนัก แต่คำที่นางเลือกคือ “ขุด” คำว่า “ขุด” นั้นน่ากลัวมากเกินไป ทุกคนตัวสั่นและเดาในสิ่งที่คำว่า “ขุด” หมายถึงอะไรสำหรับทหารยามที่ทางเข้าคำพูดของเฟิงหยูเองไม่จำเป็นต้องเหมือนองค์หญิง แต่พวกเขาก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้เช่นกัน บรรดาฮูหยินและคุณหนูจากนอกเมืองหลวงอาจไม่รู้ว่าองค์หญิงจี่อันมีความหมายอย่างไรต่อราชวงศ์ต้าชุน แต่สำหรับทหารยามที่รับใช้พระราชวังฮ่องเต้ พวกเขาจะไม่เข้าใจแจ่มแจ้งได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นนอกจากองค์หญิงจี่อันแล้วยังมีองค์หญิงหวู่หยางที่ยืนอยู่ข้าง ๆ นางในฐานะองค์หญิงแห่งราชวงศ์ต้าชุน แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่านางสำคัญเพียงใดเมื่อเฟิงหยูเองสั่งให้ทหารยามไม่รอช้าพวกเขาเดินไปข้างหน้าพวกเขาสองคนจับคุณหนูตระกูลมู่ไว้ ขณะที่อีกคนดึงดาบออกที่เอวออกมา จับมือนองเลือดของคุณหนูของตระกูลมู่ ปลายดาบชี้ไปที่รูที่นองเลือดแล้วเคลื่อนไปขุดผู้คนต่างเฝ้ามองด้วยความหวาดกลัวและทุกคนก็หันหน้าหนีอย่างไรก็ตามพวกนางได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวว่า “เมื่อเจ้าขุดออกมาให้ระวัง อย่าทำลายไข่มุก”ทหารยามพยักหน้าแล้วมองที่มืออีกครั้งโดยไม่กังวลต่อการดิ้นรนหรือเสียงร้องของคุณหนูตระกูลมู่ เขากล่าวว่า “การไม่ทำให้ไข่มุกเสียหายนั้นเป็นเรื่องง่าย แค่ขุดเนื้อออกมาเยอะ” ด้วยถ้อยคำที่พูดดาบก็ขยับได้โดยไม่ลังเล ดาบแทงตรงฝ่ามือของคุณหนูของตระกูลมู่จากนั้นมันก็สั่นไปทางซ้ายและขวา
