นางหาสร้อยข้อมือหยกไม่เจอ นางสร้างความวุ่นวายโดยบอกว่าบ่าวรับใช้เป็นคนเอาไปและนางก็ตีบ่าวรับใช้ในเรือน แม้กระนั้นมันถูกพบในกล่องของนางเอง นางบอกว่านางเข้าใจผิด แต่มันก็น่าเสียดายสำหรับบ่าวรับใช้ในเรือนของนาง พวกนางถูกทุบตีจนไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ อาเอง เจ้าไม่รู้เรื่องนี้ แต่ตระกูลเหยานั้นไม่มีธรรมเนียมในการลงโทษบ่าวรับใช้ด้วยการทุบตี แม้ว่าจะมีบ่าวรับใช้ที่ไม่ดี พวกเขาจะถูกไล่ออกจากคฤหาสน์ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาท่านพ่อพูดว่าทุกคนเท่าเทียมกัน แม้ว่าจะมีคนทำความผิด พวกเขาก็จะได้รับการจัดการโดยทางการแทนที่จะถูกลงโทษโดยเจ้านาย ข้าไม่เคยคิดเลยว่าหลู่เหยาจะทำตัวเลวทรามแม้นางจะดูเด็กและอ่อนแอ”เฟิงหยูเองสังเกตเห็นความไม่พอใจของซูซื่อที่มีต่อหลู่เหยาและนางอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น “จากครอบครัวหนึ่งไปอีกครอบครัวหนึ่ง การปรับตัวไม่ใช่สิ่งที่ทำได้อย่างรวดเร็ว ในโลกนี้ไม่มีครอบครัวที่สอนบุตรในลักษณะเดียวกับที่ครอบครัวเหยาทำ ท่านป่าไม่ควรยึดถือจริงจังเกินไป ให้เวลานางอีกหน่อย บางทีในครึ่งปีนางจะสามารถคุ้นเคยกับตระกูลเหยาได้เจ้าค่ะ”ซูซื่อรู้สึกตกใจเล็กน้อย“อาเอง เจ้ากำลังพูดถึงหลู่เหยาหรือไม่ ?เจ้า…ไม่ได้เกลียดนางหรือ ? ” ก่อนหน้านี้มีความรู้สึกไม่ดีทุกอย่างระหว่างหลู่เหยาและเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามนางไม่เคยคิดว่านางจะได้ยินคำพูดเหล่านี้ในวันนี้เฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่น“ท่านป้า นั่นจะขึ้นอยู่
