่อย เลือดนั่น…ไม่ถูกต้องชัดเจน”เฟิงหยูเองเข้าใจแล้วนางอดไม่ได้ที่จะเสียใจ หลู่เหยาจะแต่งงานกับตระกูลหมอหลวงนี้ นอกจากนี้ยังเป็นที่น่าเสียดายที่นางทำงานอย่างหนักเพื่อให้ละครเรื่องนี้ดำเนินต่อ อย่างไรก็ตามการกระทำของนางถูกพบเห็นทั้งหมด“โชคดีที่ท่านป้าใจดีและซื่อสัตย์ไม่เปิดเผยนาง” เฟิงหยูเองกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “ในความเป็นจริงหลังจากที่ทุกคนพูด และทำเพราะลูกพี่ลูกน้องคนโตยอมรับเรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถพูดได้เจ้าค่ะ”ซูซื่อพยักหน้า“นั่นคือเหตุผล ข้าไม่ได้โต้เถียงกับนางที่จะเผชิญหน้ากับซู่เอ๋อ แต่แค่คิดเกี่ยวกับมันก็ทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจ ข้ากังวลว่าเด็กดีอย่างซู่เอ๋อต้องทนทุกข์กับความเจ็บปวดนี้โดยไม่ทำอะไรเลย” นางถอนหายใจอีกครั้ง และเอื้อมมือไปเช็ดน ้าตา นางโบกมือและไม่ได้กล่าวเรื่องนี้ต่อ นางมีบ่าวรับใช้ที่ถือของส่งมอบให้เฟิงหยูเองแทน“อีกสองวันจะเป็นเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง ข้ารู้ว่าเจ้าจะเข้าร่วมในงานเลี้ยง ดังนั้นข้าจึงรีบจัดตัดชุดให้เจ้า ข้ายังเตรียมชุดเครื่องประดับข้ารู้ว่าสิ่งนี้จะไม่ดีเท่าที่เจ้ามีอย่างแน่นอน ลองดูสิ ถ้าเจ้าชอบก็แค่สวมมัน ถ้าเจ้าไม่ชอบก็ปล่อยไป ทุกอย่างปกติดี” ดวงตาของซูซื่อเป็นสีแดงซึ่งทำให้เฟิงหยูเองไม่สามารถทำตัวห่างเหินและเฉยต่อไปได้ นางลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วและไปรับเสื้อผ้ากับเครื่องประดับ จากนั้นส่งไปที่หวงซวน จากนั้นนางก็เดินไปข้างหน้าเพื่อจับมือของซ