่อไป เฉียนโจวหายไปและสิ่งเดียวที่เขามีความสัมพันธ์ภายในเมืองหลวงคือเฟิงหยูเองคนเดียว กล่าวอย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้ใช้งานและรู้สึกเหมือนทำให้เฟิงเฟินไดรู้สึกฉลาดในขณะที่ผลักนางไปที่คมมีดภายใต้แรงกดดันเช่นนี้เฟิงเฟินไดหนีออกจากห้องของเฟิงเซียงหรูได้อย่างสับสน จาวเหลียนไม่ช่วยนางต่อไป เขายังคงเป็นองค์ชายและเขาก็ยังต้องแบกความต้องการของเขา มันเป็นเรื่องของการที่เขาต้องการเปิดเผยหรือไม่ในห้องจาวเหลียนยังคงยึดเฟิงเซียงหรูต่อไป ในขณะที่ขอให้นางบอกเขาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับซวนเทียนฮั่ว ในเวลาเดียวกันเฟิงเฟินไดก็เตรียมที่จะไปที่ตำหนักหลี่เพื่อถามความเป็นมาของจาวเหลียนวันนี้จาวเหลียนอยู่กับเฟิงเซียงหรูที่คฤหาสน์ขององค์หญิงยินดีต้อนรับซวนเทียนเก้อ, เหรินซีเฟิง และเฟิงเทียนหยูเป็นแขกเป่ยฟูหรงมีสติได้ราว3 ชั่วยามต่อวัน เฟิงหยูเองได้ยินว่าพวกนางจะมา และบอกให้พวกนางมาเยี่ยมอย่างรวดเร็วเมื่อเป่ยฟูหรงตื่นเช่นนี้สหายที่ดีจะสามารถมีความสุขได้ด้วยกันแต่การที่จะเรียกมันว่าเป็นการรวมตัวที่ดีมันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการเช็ดน ้าตาขณะที่มองเป่ยฟูหรง ในขณะที่ถอนหายใจว่าชีวิตของนางนั้นขมขื่น ซวนเทียนเก้อยกย่องว่านางสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องระหว่างเฉียนโจวและราชวงศ์ต้าชุน เป็นเพราะนางไม่ได้ขายราชวงศ์ต้าชุนและไม่ขายเฟิงหยูเองซึ่งสามารถช่วยนางได้เป่ยฟูหรงมีความชัดเจนมากในประเด็นนี้ดังนั้นนางจึงบอกซวนเทียนเก้อ
