“เซียงหรู ข้ามาพบเจ้า”เมื่อได้รับคำพูดเหล่านี้เฟิงเฟินไดรู้สึกว่านางไม่มีหน้าอีกต่อไปและเอ่ยออกมาอย่างกระวนกระวายใจ “พี่สาวเหลียน”จาวเหลียนหันมามองนางแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณคุณหนูสี่มากที่พาข้ามาที่นี่ ข้าสามารถเห็นการต่อสู้และแผนการของตระกูลใหญ่ ข้าคิดในอดีตว่านี่เป็นสิ่งที่มีอยู่ในพระราชวังเท่านั้น แต่ใครจะรู้ว่าบ้านของตระกูลเฟิงก็เหมือนกับพระราชวังของฮ่องเต้”เขาทำตัวแบบสบายๆ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เฟิงเฟินไดรู้สึกว่าการจ้องมองของจาวเหลียนดูมีอำนาจตามธรรมชาติ มันเป็นสิ่งที่ผู้คนไม่สามารถป้องกันและไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเชื่อฟัง มันเป็นเช่นนั้นนางก็พยักหน้าไม่รู้ตัวและเริ่มขยับเท้าของนางอย่างช้า ๆเฟิงเฟินไดตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติในตอนนี้ความปรารถนาที่จะซุบซิบของจาวเหลียนหายไปที่ไหน ? เขายังขาดความอ่อนโยนต่อผู้หญิง สิ่งที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ดวงตาของเขาก็มีความตายเฟิงเฟินไดรู้ทันทีว่านางถูกหลอกลวงแทนที่จะพูดว่านางวางแผนที่จะให้คุณหนูเหลียนคนนี้เข้ามาในบ้าน มันจะเป็นการดีกว่าถ้าจะบอกว่าเขาใช้นางเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับบ้านของตระกูลเฟิงสำหรับเหตุผลที่ทำให้เฟิงเฟินไดไม่รู้จัก เหตุผลที่จาวเหลียนเข้ามาในบ้านของตระกูลเฟิงและซื้อบ้านข้าง ๆ จากนั้นก็เพราะเขาต้องการที่จะเห็นว่าคนแบบไหนที่จะทำให้เฟิงหยูเองโกรธมากขนาดนั้น เขาเป็นองค์ชายแห่งอาณาจักรที่ไม่มีตัวตนอีกต