เมื่อมันโตขึ้น มันจะดีที่สุดถ้ามันไม่ทำร้ายเจ้า”“มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเสี่ยวไป๋ที่จะทำร้ายข้า”เฟิงหยูเองพูดถึงเสือน้อยในฐานะเพื่อนสนิทโดยธรรมชาติ และต่อมาเมื่อเสือขาวตัวน้อยได้ยินสิ่งที่นางพูดแล้ว มันลูบใบหน้าเล็ก ๆ ของมันที่ด้านหลังมือของนาง สิ่งนี้ทำให้เฟิงหยูเองรู้สึกพึงพอใจอย่างมากและสัญชาตญาณของมารดาของนางก็ทำงานทันที นางเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนางและดึงอาหารทารกออกมาจากเคาน์เตอร์ทันที จากนั้นนางก็เรียกให้บ่าวรับใช้ต้มน ้า หลังจากนั้นก็ชงนม นางจับเสือขาวตัวน้อยทันทีแล้ววางหัวนมไว้ในปากเสือตัวเล็กไม่ชอบกินตั้งแต่มันเกิดและอดอาหารจนมันสั่นเมื่อดมกลิ่นนม ดวงตาของมันก็สว่างขึ้น ถือขวดนมด้วยอุ้งเท้าหน้า มันเริ่มดูดซวนเทียนหมิงพบว่าภาพนี้น่าสนใจ“มันดื่มได้จริง ๆ ! ” เขายังได้ดื่มนมสูตรนี้กับเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดว่าเสือตัวเล็ก ๆที่ไม่ยอมดื่มแม้แต่นมแม่ก็จะดื่มนมที่เฟิงหยูเองทำให้ เพียงแค่ดูทำให้เขารู้สึกประหลาดใจ “ดูเหมือนว่าการส่งมันที่นี่เป็นตัวเลือกที่ถูกต้องข้าคิดว่าลูกเสือตัวน้อยนี้จะไม่สามารถมีชีวิตรอดได้เสียแล้ว”เฟิงหยูเองไม่ชอบฟังสิ่งเหล่านี้“ทำไมเจ้าถึงเรียกมันว่าลูกเสือตัวน้อย เรียกมันว่าเสี่ยวไป๋”ซวนเทียนหมิงเงยหน้าขึ้นมองเขาไม่ได้คิดจริง ๆ ว่าชื่อเสี่ยวไป๋นั้นดีเป็นพิเศษ มันขาดความคิดริเริ่มอย่างสมบูรณ์* แต่มันดีกว่าเรียกมันว่าลูกเสือตัวน้อย ดังนั้นเขาจึงเร
