เองเป็นผู้หญิงหรือ ! ”จาวเหลียนแก้ไขนาง“ดูสิ เพิ่งมีคนกล่าวว่าเฉียนโจวล่มสลายไปแล้ว ทำไมเจ้ายังเรียกข้าว่าองค์ชายเหลียน โปรดจำไว้ว่าในโลกนี้ไม่มีองค์ชายเหลียนอีกต่อไปแล้ว เจ้าสามารถเรียกข้าว่า… แม่นางเหลียน”หวงซวนพูดไม่ออกและกลอกตาของนางยืนอยู่ด้านหลังเฟิงหยูเอง นางไม่ต้องการให้ความสนใจกับคนผู้นี้แม้แต่น้อยเฟิงหยูเองยังคงกล่าว“สิ่งสุดท้ายที่ดี ความหมายของข้าคือเจ้าเป็นคนที่เฉียนโจวทิ้งไว้ข้างหลัง หากไปที่งานเลี้ยงของราชวงศ์ต้าชุนอย่างเปิดเผย เจ้าไม่กลัวว่าเจ้าจะต้องเปิดเผยตัวตนของเจ้าโดยใครบางคน และถูกลากออกไปทุบตีหรอกหรือ ? ”หวงซวนไม่สามารถกลั้นและพูดเสริมทันที“พวกเขาจะมุ่งเน้นไปที่การตบตีใบหน้า ! พวกเขาจะตบตีเจ้าจนกว่าเจ้าจะเสียโฉม ! ”องค์ชายเหลียนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวและปิดใบหน้าของเขาโดยไม่รู้ตัว“ราชวงศ์ต้าชุนเป็นอาณาจักรที่เจริญแล้ว พวกเขาจะทำสิ่งนี้ได้อย่างไร พวกเจ้าไม่ได้พูดหรอกหรือว่าจะไม่ทุบตีใบหน้าเมื่อถูกทุบตี ? ”เฟิงหยูเองตะคอกเล็กน้อย“นั่นไม่ใช่สำหรับคนที่ไร้ยางอาย”จาวเหลียนยิ้มและไม่โกรธแม้แต่น้อยเขาเขยิบเข้ามานั่งข้าง ๆเฟิงหยูเอง ทั้งสองอยู่ใกล้พอที่จะให้เขาวางมือลงบนแขนของนาง และขอร้องต่อไปว่า“เสี่ยวหยา เจ้าแค่สัญญากับข้า ! ”“ข้าชื่ออาเอง”“เอาล่ะอาเองก็อาเอง ถ้าอย่างนั้นอาเองพาข้าเข้าไปในพระราชวัง ข้ารับประกันได้ว่าข้าจะไม่สร้างปัญหา แล้วข้าจะไปพบฮ่องเต้ก่อน ไปคาร
