วะฝ่าบาทได้หรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองทำอะไรไม่ถูก“เจ้าคิดว่าสามารถเข้าเฝ้าฮ่องเต้ได้ง่ายดายนักหรือ ? มันมีความอ่อนไหวพอแล้วเมื่อเจ้าอยู่ในเมืองหลวงด้วยตัวตนของเจ้า หากไม่ใช่เพราะองค์ชายเก้าและข้าระงับสิ่งต่าง ๆเจ้าคิดว่าจะเข้ามาในเขตแดนของราชวงศ์ต้าชุนได้หรือไม่ ? เชื่อฟังคำสั่ง ทำไมเจ้าถึงพยายามดิ้นรนกับคนมากมาย ? ”จาวเหลียนก้มหน้าลงและกล่าวอย่างเย้ยหยัน “ข้าแค่อยากจะเข้าเฝ้าในพระราชวังเท่านั้น ? ”“เข้าเฝ้าใคร? ” เฟิงหยูเองขมวดคิ้ว “เจ้าต้องการที่จะเข้าเฝ้าฮ่องเต้จริง ๆ หรือ ? ”“ไม่ใช่ฮ่องเต้! เสี่ยวหย… อาเอง เจ้าจงใจพูดเช่นนี้ใช่หรือไม่ ?เจ้ารู้ดีว่าคนที่ข้าอยากพบคือเทพเซียนเช่นองค์ชายเจ็ด เจ้าแค่อยากให้ข้าสารภาพออกมา ! ”เฟิงหยูเองก็โกรธเช่นกัน“ข้ายังจำช่วงเวลาที่เราอยู่ในเฉียนโจวได้ มีคนบอกข้าอย่างจริงจังเกี่ยวกับประสบการณ์ที่น่าขมขื่นของพวกเขา และได้รับความเห็นอกเห็นใจของข้า ข้าตกลงที่จะรักษาอาการป่วยของเจ้า ! มันคืออะไร ? เจ้าไม่ต้องการการรักษาแล้วหรือ? แทนที่จะเป็นผู้ชายที่เหมาะสม เจ้าต้องการเปลี่ยนเป็นผู้หญิงหรือ ? เจ้าคนแซ่เฟิง ไม่ว่าเจ้าต้องการที่จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ไม่สำคัญกับข้า แต่หยุดคิดเพ้อเจ้อเกี่ยวกับองค์ชายเจ็ด ! ฮะ ไม่ว่าเจ้าจะทำร้ายใคร ก็ต้องไม่ใช่พี่เจ็ด ! ” หลังจากพูดจบนางก็เกิดความคิดและนึกถึงเรื่องหนึ่งนางจึงกล่าวต่อ “เจ้าคิดว่าท่านพ่อของข้าเป็นอย่างไร เขาสนใ
