องนี้กลับไป”“ฮูหยิน! ” จีเซียงตกใจ “ในการเดินทางครั้งนี้เราไม่ได้นำตั๋วแลกเงินมามากขนาดนั้น แม้ว่าเราจะมี 50 ล้านเหรียญเงิน แต่ข้าก็กลัวว่าท่านใต้เท้าจะต้องใช้เพื่ออย่างอื่นบ้างเจ้าค่ะ มันหายากที่เรามาถึงเมืองหลวง เราต้องเตรียมเงินสำหรับการติดสินบน ถ้าทุกคนใช้เงินซื้อสิ่งเหล่านี้ ถ้าท่านใต้เท้าต้องการเงิน เราจะทำอย่างไรเจ้าคะ”สิ่งที่บ่าวรับใช้บอกสมเหตุสมผลโชคไม่ดีที่ฮูหยินของนางได้รับความประหลาดใจจากหยกชิ้นนี้ ใครสนใจความต้องการหรือสินบนตอนนี้สิ่งที่นางต้องการก็คือนำหยกนี้กลับบ้าน ไม่ว่าเงินนั้นจะมีประโยชน์อื่นหรือไม่ก็ตาม สิ่งนี้ได้ถูกทิ้งไปจากความคิดของนาง“ข้าบอกให้เจ้าเอามาดังนั้นก็ไปเอามาให้ได้ หากสามีถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้าจะรับผิดชอบ เจ้าเป็นห่วงเรื่องอะไร ไปเอาตั๋วแลกเงินมาเร็ว” นางรีบไล่บ่าวรับใช้ไป และไม่มีอะไรที่บ่าวรับใช้อย่างนางจะทำได้ นางทำได้เพียงเชื่อฟังและหันออกไปฮูหยินนั่งบนเก้าอี้ที่พนักงานนำมาแต่ร่างกายทั้งหมดของนางเอนตัวลงบนโต๊ะเพื่อถือกล่องหยก มันให้ความรู้สึกของคนโลภในกามโอบกอดหญิงงาม สิ่งที่ขาดไปก็คือน ้าลายที่ไหลของนางวันนี้นางได้พบสมบัติอย่างแท้จริงจากประสบการณ์หลายปีที่นางได้พบเห็นหยก ก่อนที่นางจะคู่ควรกับการถูกเรียกว่าหายากที่สามารถมองเห็นได้ทุก ๆ พันปีเท่านั้น เงิน 50 ล้านเหรียญเงินฟังดูเหมือนเป็นจำนวนมาก แต่คนที่รู้ว่าอุตสาหกรรมสามารถบอกได้ว่ากล่องหยก
