ท่านฮูหยินคนนี้จู้จี้ตามปกติในความเป็นจริงนางดูเครื่องประดับก่อนที่นางจะดูถูกเหยียดหยาม สิ่งเหล่านั้นที่ดูเหมือนว่าเป็นสินค้าที่เหนือกว่าของเฟิงหยูเองนั้นไม่คุ้มกับนาง แม้แต่บ่าวรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆนางก็เปล่งเสียงแผ่วเบาและกล่าวว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะเราเดินทางมาไกลเช่นนี้ เราจะนำเครื่องประดับดี ๆ มาด้วยอย่างแน่นอน เราคิดว่าเมืองหลวงจะเป็นขุมทรัพย์ และเราจะได้อะไรก็ได้ที่เราต้องการ แต่ใครจะรู้ว่าสถานที่แห่งนี้เป็นที่รู้จักดีที่สุดในเมืองหลวงจะมีแต่สินค้าคุณภาพต ่าเท่านั้น”ฉิงหยูหัวเราะด้วยความโกรธนางมองที่ท่านฮูหยินและถามว่า“ถ้าสิ่งเหล่านี้เป็นของที่มีคุณภาพต ่า ข้าอยากถามท่านฮูหยินว่าอะไรถือว่าดีเจ้าคะ ? ”“หึ! ” ท่านฮูหยินผู้มั่งคั่งไม่ได้พูด แต่บ่าวรับใช้ถาม “ข้าต้องถามเจ้าว่าถ้าพระสนมของฮ่องเต้ในพระราชวังต้องการซื้อของ เจ้าเต็มใจส่งของเหล่านี้ไปที่พระราชวังหรือไม่ ? ”ฉิงหยูยิ้มและตอบว่า “โดยธรรมดาเราทำไม่ได้เจ้าค่ะ พระสนมของฮ่องเต้จะได้รับเครื่องประดับที่มีคุณภาพสูงกว่านี้เจ้าค่ะ”“แล้วมีหรือไม่! ” ดวงตาของบ่าวรับใช้ดุร้าย “มันชัดเจนว่าเจ้ากำลังดูถูกท่านฮูหยินของข้า นำสิ่งที่เจ้าส่งเข้ามาพระราชวังอย่างรวดเร็ว อย่าเสียคำพูดของเจ้า”ฉิงหยูปล่อยเสียงเย็นออกมา“ท่านฮูหยินต้องการของที่สามารถส่งเข้าไปในพระราชวังได้งั้นหรือเจ้าคะ ? ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามท่านฮูหยินว่าท่านเป็นพระสนมของฮ่องเต้หรือไ
