มากเมื่อนางพูดสิ่งนี้ไม่มีใครในเมืองหลวงหรือในพระราชวังที่ไม่รู้ว่าองค์หญิงจี่อัน, เฟิงหยูเองเป็นเจ้าของร้านขายเครื่องประดับแห่งนี้ จะไม่มีอะไรดีกว่าที่จะทำและสร้างปัญหาที่นี่ ?แม้แต่พระสนมของฮ่องเต้ก็ยังต้องเผชิญหน้า แม้ว่าฮองเฮาจะมาพระองค์ก็จะพูดอย่างกรุณา แน่นอนว่าพระองค์จะไม่ทำตัวแบบนี้และวางตัวอย่างสุภาพ คนตรงหน้าพวกเขาไม่รู้จักที่ต ่าที่สูงจริง ๆ“ท่านฮูหยินข้าจะไม่ส่งท่านฮูหยินนะเจ้าคะ” ฉิงหยูเป็นคนที่ไม่สุภาพเลย ไล่พวกเขาออกไปบ่าวรับใช้อยากจะพูดอะไรเพิ่มเติมแม้กระนั้นนางก็ถูกหยุดโดยท่านฮูหยิน นางไม่ลงบันได นางเดินไปรอบ ๆ ชั้นสามจนกระทั่งนางมองไปที่ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามนางปล่อยเสียง“เหอะ” และจ้องตรงไปที่กล่องซวนเทียนหมิงกำลังถือ“พวกเจ้าสองคนมาซื้อของด้วยหรือไม่? ” นางถามซวนเทียนหมิงโดยตรงซวนเทียนหมิงภูมิใจในตัวคนมากเพียงใด! เขาเป็นคนที่ใคร ๆ ก็สามารถพูดกับเขาได้ถ้าพวกเขาต้องการงั้นหรือ ? เขากลอกตาทันทีแล้วเอนกายลงบนเก้าอี้เพื่อพักผ่อนท่านฮูหยินรู้สึกอับอายและบ่าวรับใช้นั้นโมโหรีบกล่าวว่า“เฮ้ !ท่านฮูหยินกำลังพูดกับเจ้า เจ้าหูหนวกหรือ ? ”ครั้งนี้มีการกล่าวว่าผู้คนในศาลานิพพานกลัวมากฉิงหยูรีบเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วต่อหน้าซวนเทียนหมิง นางกระซิบเบา ๆ ว่า“องค์ชายอย่าพึ่งโกรธนะเพคะ สถานที่แห่งนี้ไม่สามารถต่อสู้ได้ หากสิ่งต่าง ๆ แตก เงินขององค์ชายเองก็จะสูญหายไปเจ
