านิพพานมีสินค้าคุณภาพต ่า ข้าไม่ได้โต้เถียงกับท่านเพราะท่านมาไกล ท่านฮูหยินได้โปรดกลับไป ! ”หลังจากที่นางพูดจบ นางก็สั่งให้พนักงานเก็บเครื่องประดับต่าง ๆ บนโต๊ะทันทีบ่าวรับใช้นั้นขุ่นเคืองมากอย่างไรก็ตามนางก็รู้สึกว่าฉิงหยูยากที่จะจัดการ นางมองที่ท่านฮูหยิน และได้ยินท่านฮูหยินกล่าวว่า “จะเอาเครื่องประดับที่ขายให้กับพระสนมของฮ่องเต้ในพระราชวังได้อย่างไร ?หากมีอะไรที่ข้าชอบก็ไม่มีปัญหาเรื่องเงินสำหรับเจ้า”ฉิงหยูส่ายหัว“ไม่ใช่เจ้าค่ะ””ทำไมไม่ล่ะ? ”“ท่านฮูหยินไม่มีคุณสมบัติเจ้าค่ะ”ทั้งสองเดินไปมาแต่มันทำให้ท่านฮูหยินรู้สึกละอายใจ อย่างไรก็ตามบ่าวรับใช้ไม่มีความสุขอีกครั้ง ตะโกยอย่างดุเดือดว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร ? ท่านฮูหยินของเราไม่มีคุณสมบัติ ? ก็แค่เครื่องประดับเอง ท่านฮูหยินของเราจะไม่มีคุณสมบัติได้อย่างไร”ฉิงหยูรู้สึกว่าการอธิบายเหตุผลต่อทั้งสองคนนั้นเป็นเรื่องยากจริงๆ และนางก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นและกล่าวว่า “เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พระสนมของฮ่องเต้เท่านั้นที่สามารถใช้ได้ ถ้าท่านฮูหยินรู้สึกว่าตำแหน่งของท่านอยู่ในระดับเดียวกับพระสนมของฮ่องเต้ ข้าจะไม่รังเกียจที่จะส่งให้ท่านฮูหยินทันทีเพื่อให้พระสนมของฮ่องเต้ทำการตัดสินใจขั้นสุดท้าย นอกจากนี้ข้าจะเตือนท่านฮูหยินว่าพระสนมของฮ่องเต้เป็นเจ้านายทุกคนเหนือระดับที่แน่นอน ท่านฮูหยินคิดว่าท่านมีสถานะอย่างไร?”ฉิงหยูนั้นเด็ดเดี่ยว