งชายและหญิง เจ้าได้รับมรดกจริง ๆ ! ย้อนกลับไปเมื่อเจ้าไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เจ้าคิดว่าเขาเป็นผู้หญิงที่งดงาม”เฟิงหยูเองไม่พอใจใบหน้า“นั่นไม่ใช่ความล้มเหลวด้านการมองคนสำหรับข้า แต่จาวเหลียนก็เช่นกัน เขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้ทุกที่ แต่เขายืนยันที่จะอยู่ข้างบ้านของตระกูลเฟิง เขาไม่กลัวการปลุกปั่นเพื่อความบันเทิง”ทั้งสองคุยกันขณะเดินเงยหน้าขึ้นมองพวกเขามาถึงทางเข้าร้านเครื่องประดับในใจกลางเมืองหลวงแล้ว เฟิงหยูเองเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นว่าคำว่า “ศาลาหงส์เพลิง” บนป้ายได้ถูกเปลี่ยนเป็น “ศาลานิพพาน” ในปัจจุบัน นางไม่พอใจนิดหน่อย “นี่ไม่ใช่หงส์เพลิงเลยหรือ ?ฉิงหยูนั้นปราศจากความกังวลจริง ๆ เปลี่ยนเป็นแบบนั้น”อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงสังเกตเห็นบางสิ่งที่แตกต่างจากนางเขากำลังดูแขก “ดูเหมือนว่างานเลี้ยงเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงได้นำการค้ามาสู่ร้านค้าของเจ้าบ้าง อย่างที่ข้าเห็นบรรดาฮูหยินและคุณหนูมาที่ร้านของเจ้า ส่วนใหญ่มาจากตระกูลที่มีสิทธิ์เข้าร่วมงานเลี้ยงของพระราชวัง เมื่อนึกถึงรายได้ในเดือนนี้น่าจะสูงมาก”เฟิงหยูเองยิ้มเหมือนอาชญากรและกล่าวกับเขาว่า “ข้าจะบอกเจ้าว่าข้าไม่เห็นรายได้จากร้านค้า นอกจากเงินที่จ่ายให้คนงานแล้ว ทุกอย่างจะถูกส่งไปยังร้านห้องโถงสมุนไพรเพื่อใช้งาน”ซวนเทียนหมิงงงงวย“ร้านห้องโถงสมุนไพรกำลังขาดแคลนเงินหรือ ? ร้านต้องการเงินจากร้านค้าอื่น ๆ เพื่อช่วยมากขนาดนั้นเลยหรือ? ”นางส่ายห