ใจกับซวนเทียนฮั่วโดยกล่าวว่า “เพื่อให้สามารถพูดได้ว่าความเย็นที่มาจากน ้าแข็งนี้จะสบายนอกจากข้า เจ้าเป็นคนแรกที่พูดแบบนี้”“จริงหรือเจ้าคะ? ” เฟิงหยูเองชื่นชมยินดี จากนั้นนางก็มองไปที่ซวนเทียนหมิงพร้อมกับการยั่วยุซวนเทียนหมิงยิ้มอย่างขมขื่น“นางจะแสดงออกทันทีที่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ นางไม่เคยรู้จักคำว่าถ่อมตัว” ขณะพูดเขาเดินไปข้างหน้า และดึงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ กลับมาไม่กี่ก้าวจากนั้นก็นั่งไขว่ห้างบนพื้นซวนเทียนฮั่วยังใช้ความแข็งแกร่งด้านในเพื่อละลายน ้าค้างแข็งบนกล่องและเปิดมัน จากนั้นเขาก็เอาน ้าแข็งมาจากกล่อง เขาไม่ต้องนั่งที่โต๊ะ แล้วเขาก็แบกมันและวางพื้นดิน วางพิณบนหัวเข่าของเขา เขามองไปที่ทั้งสองและยิ้มอย่างแผ่วเบา ขยับมือของเขาไปที่สายพิณที่คมชัด และอากาศเย็นเต็มลานซวนเทียนหมิงมองเฟิงหยูเองด้วยความกังวลเล็กน้อยเพื่อดูว่านางจะทนได้หรือไม่อย่างไรก็ตามเขาเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังจ้องตรงไปที่พิณ นางไม่เพียงแต่รู้สึกไม่สบายตัว แต่นางก็ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกเล็กน้อย จากนั้นนางก็ยื่นมือออกมาสูดลมหายใจลึก ๆ พูดโดยไม่ปิดบังอะไรเลย “เย็นสบายจริง ๆ ”องค์ชายทั้งสองหัวเราะเสียงดังโดยบอกว่าอาเองน่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าน ้าแข็งสำหรับคนที่ไม่มีความรู้เรื่องเพลงโบราณเฟิงหยูเองไม่สามารถบอกได้ว่าเพลงประเภทใดที่ซวนเทียนฮั่วกำลังเล่นอยู่ แต่ท่วงทำนองยังคงเหมือนเดิม นางยังสามารถบอกได้ว่ามีบางอย่างฟังดูดีหรือ
