องค์ชายเจ็ดได้เชิญนางไปร่วมงานเลี้ยงครอบครัวเฟิงหยูเองมีความสุขที่ได้เข้าร่วม ตอนนี้วังซวนและบานซู่ไม่อยู่ มีเพียงหวงซวนที่อยู่กับนาง ดังนั้นหวงซวนจึงแนะนำนางว่า “มีองครักษ์เงามากมายในคฤหาสน์ คุณหนูเลือกมา 1 คน หรือจะให้ข้าเรียกโจวชูหรือหยวนเฟยมาเจ้าคะ เรารู้จักพวกเขาด้วยเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองพูดไม่ทัน“ข้ากำลังจะไปที่ตำหนักจุนไม่ใช่ที่อื่น ข้าจะพาองครักษ์เงาไปด้วยทำไม ยิ่งกว่านั้นเจ้าไม่ได้ยินหรือไม่ว่ารถม้าของราชสำนักจะถูกส่งมาในตอนเย็น ? เจ้าคิดว่าพี่เจ็ดจะไม่จัดการป้องกันข้าหรือ ? ”หวงซวนคิดอยู่เล็กน้อยสิ่งนี้ก็เป็นจริงและรู้สึกว่านางคิดมากเกินไป เมื่อดึงเฟิงหยูเองไป พวกเขากลับมาที่ลานบ้านอย่างมีความสุขวันนี้เป็นวันพักผ่อนจริงๆ ฉิงหยูได้ไปเยี่ยมในช่วงบ่ายโดยบอกว่าผู้คนจากร้านห้องโถงสมุนไพรได้นัดพบเฟิงจินหยวนในเช้าวันพรุ่งนี้และถามว่าพวกเขาควรจะรักษาอย่างไร เฟิงหยูเองกล่าวเพียงว่าคิดค่าธรรมเนียมตามอัตราปกติ พวกเขาจะไม่ขาดทุนหรือหลอกลวงเขาฉิงหยูแสดงท่าทางว่านางเข้าใจในตอนเย็นนางยืนอยู่หน้าทางเข้าของคฤหาสน์ในขณะที่สวมชุดฤดูใบไม้ร่วงสีฟ้าทะเลสาบนางเห็นเป่ยจื่อขับรถม้าราชสำนักมาด้วยตัวเองมาในทิศทางของนาง หวงซวนก็สงบลง เฟิงหยูเองหัวเราะเยาะนางเพราะคิดมากเกินไปแล้วจึงขึ้นรถม้าอย่างมีความสุข ต้องบอกว่าเมื่อหวงซวนเป็นคนโง่ นางเป็นคนโง่จริง ๆ แต่เมื่อนางจริงจัง นางจริงจังมาก นางรู้ว่าเป่ยฟูหร
