บ นางจ้องมองจอกสุราของซวนเทียนฮั่วซวนเทียนหมิงได้แต่หยิบจอกเปล่าออกมาแล้วเติมให้เต็มในเวลาเดียวกันเขาเตือน “มันง่ายที่จะเมาจากสุราชั้นดี แม้ว่าเจ้าจะไม่เมาทันที แต่หลังจากนั้นผลกระทบก็รุนแรงมาก”อย่างไรก็ตามนางไม่สนใจเลย“ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เราอยู่ในตำหนักของพี่เจ็ด ถ้าข้าเมา เขาจะไม่จัดห้องนอนให้ข้าหรือ ? พี่เจ็ด ? ”ซวนเทียนฮั่วยิ้มอย่างขมขื่น“ได้ แต่ความรู้สึกเมาค้างไม่ดีเท่าตอนดื่ม”“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”เมื่อนางเห็นมันตราบใดที่นางสามารถดื่มสุรานี้ได้ทุกอย่างก็ดีซวนเทียนหมิงถอนหายใจ“ข้าแต่งงานกับเจ้าแล้ว”อย่างไรก็ตามนางโต้แย้งว่า“ยังไม่ได้แต่งงาน”“อย่างไรก็ตามปีหน้านี่เอง”เขากล่าว “เจ้าเกิดในเดือนสี่ งานแต่งงานของเราจะถูกกำหนดไว้สำหรับวันที่เจ้ามีอายุมากขึ้น เมื่อฤดูใบไม้ร่วงผ่านไป เราจะส่งคนไปที่พระราชวังเริ่มเตรียมการ”ในท้ายที่สุดนางเป็นผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยการกล่าวถึงสิ่งนี้นางรู้สึกอายเล็กน้อย เฟิงหยูเองยกมือขึ้นและดื่มสุราอีกจอกเปลี่ยนหัวข้อ “ทำไมพี่เจ็ดคิดจะจัดงานเลี้ยงวันนี้ ? ” แต่หลังจากดูที่โต๊ะนอกจากสุราและใบไม้ที่ร่วงแล้วซวนเทียนฮั่วกล่าวอย่างจริงจังมาก“เจ้าสองคนไปภาคเหนือและข้าก็ไปตะวันออก เราไม่ได้พบกันเป็นเวลาหนึ่งปี ที่สำคัญที่สุด…”เขามองไปรอบ ๆ พร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา และกล่าวว่า“ท่านแม่ตกแต่งสถานที่ใหม่ และข้าควรเชิญพวกเจ้ามาดู ถ้าเจ้าคิดว่าดีข้าจะไม่เปลี่ยนมั
