่าวรับใช้และไม่สามารถบอกได้ว่าความจริงคืออะไรนางสามารถแนะนำนางได้เท่านั้น “เรื่องนี้ผ่านไปแล้วคุณหนูสามอย่าคิดมากเลยเจ้าค่ะ อนาคตของคุณหนูจะดีขึ้นกว่าเดิมนางจะเพลิดเพลินไปกับการเป็นจุดเด่นเป็นเวลาสองสามปี เมื่อเวลานั้นมาถึงนางจะไม่ต้องคุกเข่ากับเขาอีกหรือไม่เจ้าค่ะ”เมื่อสิ่งนี้ถูกกล่าวหลู่หยานก็ดีใจเล็กน้อย แต่เมื่อนางจำสิ่งต่าง ๆจากวันก่อนหน้านี้ นางรู้สึกโกรธ “อนาคตที่ดี ? ข้ากลัวว่าอนาคตอันยิ่งใหญ่นี้จะถูกทำลายโดยนาง ! ร้านค้าส่วนใหญ่ของตระกูลถูกส่งมอบข้าได้ยินท่านพ่อบอกเมื่อวานนี้ การกระทำเมื่อวานนี้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดเมื่อข้าแต่งงานข้าจะมีสินเดิมอะไรบ้าง ? ท่านพ่อมุ่งเน้นไปที่การมีความสัมพันธ์กับตระกูลเหยา อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าสถานการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นจริงหรือไม่? ข้าพูดได้ว่าเฟิงหยูเองอยู่ด้วยใครจะได้ประโยชน์จากนางบ้าง”เมื่อได้ยินสิ่งนี้หรูยี่ก็ตัวสั่นเมื่อวันก่อนนางได้ไปที่คฤหาสน์เหยาและได้เห็นองค์หญิงจี่อัน แน่นอนว่าการจ้องมองของนางนั้นเย็นยะเยือกและน่าตกใจอย่างยิ่งไม่ต้องพูดถึงความสับสนในด้านของหลู่หยานแม้เต่หลู่ซ่งและเก้อซื่อก็ไม่สามารถนอนหลับได้เนื่องจากการตรวจร่างกาย ทั้งสองไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อนึกย้อนกลับไป พวกเขาขังหลู่เหยาและหลู่โชวยาวไว้ในห้อง พวกเขาเห็นรอยเลือดบนเตียงอย่างชัดเจน ทำไมยายถึงบอกว่านางเป็นสาวบริสุทธิ์ ?ทุกคนในคฤหาสน์หลู่ที่รู้เกี่ยวกั
