ที่บ่าวรับใช้พูดถึงในห้องเก็บยาคือเป่ยฟูหรงตั้งแต่เฟิงหยูเองนำนางออกจากมิติของนาง นางถูกเก็บไว้ในห้องเก็บยา นางจะฉีดยาให้เป่ยฟูหรงทุกวันในเวลาที่กำหนด และบ่าวรับใช้ที่เชื่อถือได้มักจะดูแลนางเป่ยฟูหรงไม่เคยตื่นขึ้นมามันไม่ได้เป็นผลมาจากการให้ยาแก่นาง แต่มันเป็นผลมาจากร่างกายของนางทรุดโทรมเร็วเกินไปซึ่งทำให้ประสาทของนางทนไม่ไหวและอ่อนแรงลง จากนั้นนางก็ตกอยู่ในอาการโคม่า แม้ว่าเฟิงหยูเองไม่ค่อยกังวลมากนัก แต่นางก็รู้ว่าจะมีสักวันที่เป่ยฟูหรงจะตื่นขึ้นมา แม้ว่าสุขภาพจะเสื่อมถอยลดลงอย่างรวดเร็ว แต่การฟื้นตัวจะช้า ผลลัพธ์ของยาทำให้ร่างกายของฟู่โหร่งปรับตัวแต่ไม่ว่านางจะพูดอะไรนางก็ไม่สามารถหมดสติได้ตลอดเวลาการตื่นขึ้นควรถือเป็นจุดตรวจ การรักษาในอนาคตจะสามารถทำงานได้พร้อมกันกับนางเท่านั้น ผลลัพธ์ก็จะดีขึ้นอีกเล็กน้อยเฟิงหยูเองเดินตามบ่าวรับใช้และรีบไปที่เรือนของนางขณะถามเกี่ยวกับสถานการณ์บ่าวรับใช้กล่าวว่า “ก่อนหน้านั้นร่างกายของนางสั่น ต่อมานางเริ่มพูดเหลวไหล และมันก็ฟังไม่รู้เรื่องว่านางพูดอะไรนางหลับตาตลอด ก่อนหน้านี้นางไอเป็นเลือดเต็มปาก บ่าวรับใช้คนนี้เห็นว่าคงไม่ดี และคิดว่าจะไปเรียกคุณหนูรองมาดูเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองพยักหน้าและไม่ได้ถามอะไรเลยนางเพิ่มความเร็วในการเดินและเข้าไปในห้องเก็บยาอย่างรวดเร็ว มีหญิงสาวอีก 2 คนอยู่ในห้องเก็บยาที่ดูแลเป่ยฟูหรง เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองกลับมาพวกเขาทั
