้งคู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกโดยมีหนึ่งในนั้นยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เฟิงหยูเองมองเห็น ในเวลาเดียวกันนางกล่าวว่า “ภายในหนึ่งชั่วยามนางไอออกมาเป็นเลือด 2 ครั้ง และมันก็ดำทั้งสองครั้งเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองมองผ้าเช็ดหน้าและเข้าใจนางบอกกับบ่าวรับใช้ “นี่เป็นเลือดที่ปนเปื้อน มันมีสารพิษที่อยู่ในร่างกาย ท่านปู่กับข้าใช้เข็มฉีดยาและรักษานานมาก ในที่สุดเราก็พยายามให้มันออกมาเล็กน้อย ให้ความสนใจมากขึ้น ข้ากลัวว่านางจะไอออกเป็นเลือดสีดำแบบนี้ต่อไปอีกสองสามวัน หลังจากนั้นนางก็จะเริ่มตื่นขึ้น ในช่วงเวลานี้จะต้องมีคนอยู่ดูแลนางตลอดเวลา มันเหมือนกันในตอนกลางคืน” ในขณะที่นางกล่าว นางกล่าวกับวังซวน “พาคนมาเพิ่มอีกสองสามคน ให้พวกนางเฝ้าระวังอยู่ตลอดเวลา”เมื่อได้ยินว่าสิ่งต่างๆ กำลังดีขึ้น บ่าวรับใช้จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก บ่าวรับใช้เริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าของเป่ยฟูหรงแล้ว หวงซวนที่อยู่ข้างนอกผลักประตูเปิดเข้าในเวลานี้ และเดินไปข้างเฟิงหยูเองและกระซิบเบา ๆ ว่า “ข้าเห็นช่างฝีมือเป่ยยืนอยู่นอกสนามตลอดเวลานี้บางครั้งเขาก็จะมองมาที่นี่ เขาน่าจะได้ยินเกี่ยวกับข่าวจากทางด้านนี้และคงอยากมาเยี่ยมคุณหนูเป่ยเจ้าค่ะ”ช่างฝีมือเป่ยไม่ได้พบบุตรสาวของเขาเป็นเวลา1 ปีและคิดถึงนางมาก แต่เมื่อเขาพบเป่ยฟูหรงตอนนี้ ความรู้สึกยินดีที่ได้พบหน้าของเขาก็กลายเป็นความเกลียดชังที่รุนแรง มือกำแน่นทุบบนโต๊ะ หน้าผากของเขามีรอยย่นแน่นอย่างไรก็ต
