ก็กล่าวกับเฟิงจื่อหรูว่า “น้องชายกลับมาที่เมืองหลวง แต่ไม่ได้ไปที่บ้านตระกูลเฟิง พี่สี่คิดถึงเจ้าจริง ๆ ”เฟิงจื่อหรูมีความสุภาพต่อหน้าคนอื่นเสมอดังนั้นเขาจึงทักทายเฟิงเฟินไดด้วยความเคารพแล้วกล่าวว่า “พี่สี่” คำพูดที่ออกมาจากปากของเขาก็ไม่ได้ขาดศักดิ์ศรี “ถ้าพี่สี่พูดเช่นนี้ เพื่อให้จื่อหรูไปเล่นที่บ้านตระกูลเฟิง เลือกวันที่เหมาะสม จื่อหรูจะเตรียมของกำนัลและไปเยี่ยมเยียน แต่ถ้าท่านพี่บอกว่าจะกลับบ้าน ข้าสามารถไปได้ตลอดเวลา”คำพูดเหล่านี้ทำให้เฟิงเฟินไดอารมณ์เสียนางคิดกับตัวเองซ ้า ๆว่าพี่น้องคู่นี้ถอดแบบกันมาไม่มีผิด คำพูดของเฟิงจื่อหรูเริ่มคล้ายกับพี่สาวมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตามนางไม่รู้ว่าเหยาซื่อให้กำเนิดตัวประหลาดทั้งสองคนนี้ได้อย่างไร เมื่อคิดถึงนิสัยอ่อนแอของเหยาซื่อ มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากพี่น้องสองคนนี้ ! แต่นางจำได้ทันทีว่าเหยาซื่อได้แทงเฟิงจินหยวน ดังนั้นนางจึงรู้ว่านางไม่ยอมทนอีกต่อไป เมื่อนางระเบิดอารมณ์ออกมา นางจะพุ่งตรงไปใช้มีดนางตัดสินตัวเองเป้าหมายของนางในการมาที่นี่คือไม่ต้องสนใจกับเฟิงจื่อหรู นางจะทำให้เฟิงหยูเองอารมณ์เสีย ในขณะนี้นางดูอย่างตกใจแล้วแกล้งถาม “วันนี้เป็นงานแต่งงานของคุณชายใหญ่ของคฤหาสน์เหยา แต่ทำไมข้าไม่เห็นท่านฮูหยินเหยามาร่วมงาน ? นางเป็นน้าของคุณชายใหญ่ ! ” จากนั้นนางก็มองไปที่เฟิงหยูเองด้วยรอยยิ้มที่มีเจตนาไม่ดี “เป็นไปได้หรือไม่ว่าพี่รองยัง
