่อยล้าเล็กน้อย
ขณะที่เขากำลังคิดว่าจะหาทางจบงานอย่างไร ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น
เมื่อเขารับสาย ก็ได้ยินเสียงร้อนรนของพยาบาลสาว
[คุณหมอหาน มีคนไข้โดนเศษแก้วแทงเข้าไปในช่องอก ตอนนี้ถูกส่งตัวมาที่แผนกฉุกเฉินอย่างเร่งด่วน ต้องได้รับการผ่าตัด…]
คำพูดของเธอทำให้ดวงตาของหานชิงอวี่เป็นประกาย
เขาจงใจเปิดลำโพงแล้วเดินมาหาหวงปิน “ใจเย็นก่อน เรื่องมันเป็นยังไง”
[คืนนี้คุณหมออิงเข้าเวรค่ะ แต่ตอนนี้มีคนเจ็บมา แล้วยังติดต่อเขาไม่ได้เลย… คนไข้สาหัสมากค่ะ รบกวนคุณหมอหานมาดูให้หน่อยนะคะ…]
เสียงพยาบาลขาด ๆ หาย ๆ ฟังดูแล้วเธอคงกำลังตกใจ
“ได้! ฉันกำลังไป เธอทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นไปก่อน อย่าเพิ่งตื่นตระหนก!”
หานชิงอวี่รับปาก จากนั้นก็หันไปบอกกับหวงปินว่า “มีเคสฉุกเฉินน่ะ ฉันต้องไปดูหน่อย”
“ได้ครับ ขับรถดี ๆ นะครับ”
หวงปินเองก็ฟังออกว่าเรื่องนี้มันฉุกเฉิน จึงไม่ได้รั้งเขาไว้
“เจอกัน!”
หานชิงอวี่โบกมือให้หวงปิน จากนั้นก็รีบไปทันที
เขารีบขับรถไป
ตั้งแต่ขับรถออกมา หานชิงอวี่ก็โทรหาอิงชื่อจ้งไม่หยุดพัก
แต่โทรศัพท์ของเขาก็เหมือนจะโดนระเบิดถล่ม โทรเท่าไหร่ก็ไม่มีคนรับสาย
อิงชื่อจ้งเป็นคนมีความรับผิดชอบมาก เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?
ถ้าเขาไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร แต่ทำไมถึงติดต่อไม่ได้เลยล่ะ?
ยิ่งคิดหานชิงอวี่ก็ยิ่งกังวล เขาจึงเหยียบคันเร่งให้รถเร็วขึ้น
…
ภายในห้องฉุกเฉิน
พยาบาลหลายคนกำลังยุ่งอยู่กับการช
