่างไรก็ตามนางไม่สามารถหลุดพ้นได้ เสียงของชายคนนั้นมีอารมณ์เล็กน้อยในขณะที่เขากล่าวซ้ำ ๆ ว่า“ข้าขอโทษ ข้าขอโทษเหยาเอ่อ ข้าไม่ควรออกจากเมืองหลวง แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่าตระกูลเหยาจะจัดการแต่งงานกับเจ้าในขณะที่ ข้าไม่อยู่ เหยาเอ่อ ข้าขอโทษ ข้าควรรีบกลับไปก่อนหน้านี้”หลู่เหยากระทืบเท้าของนางอย่างกะทันหันแต่นางรู้ว่านางไม่ สามารถกระตุ้นเขาได้อีกในเวลาเช่นนี้ นางจึงรีบกล่าวว่า “เจ้าไม่ ต้องพูดขอโทษไม่จำเป็นสำหรับเรา มีคนมากมายในคฤหาสน์ของ ตระกูลเหยา เจ้ามาถึงเรือนด้านใน ไม่สะดวกอย่างแท้จริง รีบกลับ ไปหาข้าที่บ้าน เมื่อข้าไปบ้านในสามวัน มันจะง่ายกว่าที่เราจะพูดคุยกันในคฤหาสน์หลู่”“แต่..”“มีเวลาไม่มาก”หลู่เหยาตัดเขาออก “ทำตามที่ข้าพูด และเชื่อ ฟังข้ารออยู่ที่บ้าน เราไม่ได้พบกันมาหลายเดือนแล้ว และต้องพูด อย่างเหมาะสม”“เหยาเอ๋อ”ชายนั้นไม่เต็มใจมาก “ข้าออกไปเพียงไม่กี่เดือน เจ้าก็กลายเป็นภรรยาของคนอื่นได้อย่างไร ท่านพ่อไม่ได้บอกกับ ข้าเช่นนี้ !ถ้าข้ารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ข้าจะไม่ออกจากเมืองหลวง แม้ว่าข้าจะพ่ายแพ้ต่อความตาย เหยาเอ๋อ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการ ใช่หรือไม่ ? ”หลู่เหยาพยักหน้า”ใช่ ทุกอย่างที่เจ้าพูดนั้นถูกต้อง แต่ไม่มี อะไรที่เราพูดในตอนนี้ เจ้าก็รู้ว่าแม้ว่าข้าจะเป็นบุตรสาวของฮูหยิน ใหญ่ แต่ข้าไม่ใช่บุตรสาวแท้ ๆ ของนาง นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าไม่มีที่ ยืนในคฤหาสน์นั้นความหวังทั้งหมดของ
