พวกเขาไม่สามารถทำอะไรพวกเขาเพิ่งทำอะไรไป พวก เขาหยุดฮ่องเต้ ! พวกเขาไม่ต้องการอยู่อีกต่อไปหรือ ? พวกเขามีอายุถึงแก่หรือไม่ !ทุกคนก้มหัวลงและเริ่มนับวันที่เหลือไว้การพูดของฮ่องเต้และจางหยวนทั้งสองเข้ามาในสนามและได้ รับการต้อนรับเป็นครั้งแรกโดยแมวและสุนัขในตำหนักอุด250สัตว์ไม่สนใจสถานะของบุคคลนอกจากนี้ยังเป็นสัตว์ที่ชอบ มนุษย์ เมื่อเห็นว่ามีคนมา พวกมันก็กระโดดไปช้างน้าอย่างมีความ สุข ในขณะที่กระดิกหางของพวกมันฮ่องเต้ตกตะลึงในตอนแรกจากนั้นก็ตอบสน้องต่อสิ่งที่เกิดขึ้น เขามองไปรอบ ๆ ตำหนักจนอย่างประหลาดใจ จางป่า ดอลไม้โปจนถึงนกที่บินไปรอบ ๆ จากแมว และสุนัขวิ่งไปจนถึงรั้วไม้ไผ่ ใน ที่สุดเขาก็จ้องมองไปที่ผ้าหลากสีสันสดใสที่แขวนมาจากต้นไม้ ด้วย เหตุผลบางอย่างดวงตาของเขาก็ขึ้นยกมือขึ้นเช็ดใบหน้าของเขาเขาไม่ได้มีความสง่างามเหมือน เมื่อก่อนมันถูกแทนที่ด้วยรูปลักษณ์ของความแก่ที่เขาไม่เคยต้องการที่จะยอมรับในขณะที่เขาดูคิดถึงมากจางหยวนเข้าใจและถอยกลับไปครึ่งก้าวเพื่อไปหาฮ่องเต้ฮ่องเต้หันไปทางซ้ายแล้วเดินไปที่รั้วที่มีผ้าโปร่งสีฟ้าห้อยลงมา ผ้าโปร่งชิ้นนั้นไม่ใหญ่ มันเป็นแถบยาวและมีความยาวประมาณครึ่ง หนึ่งของแขน แม้กระนั้นมันลากความคิดของฮ่องเต้เมื่อ 20 ปีก่อนในเวลานั้นเขาออกจากพระราชวังในชุดธรรมดาเขาเป็นคนวัย กลางคนและตั้งใจหลบหนีทหารยามที่ด้านข้างของเขา เขาเดิน เข้าไปในภูเขาด้วยตัวเอง ในที่สุดเข
