ซวนเทียนฮั่วกลับมาที่ตำหนักจนพร้อมกับบ่าวรับใช้เมื่อเขา ปรากฏตัวเมื่อเขาหยุด เขาไม่ได้มองไปในทิศทางที่องค์ชายเหลียน ยืนหยู่จาวเหลียนรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งเขารู้สึกถึงใบหน้าของตัว เองและพูดกับตัวเองว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าใบหน้านี้ไม่มี ประสิทธิภาพแล้ว ?“จากนั้นเขาก็ถามเฟิงหยูเอง “ช่วยข้าดูหน่อย เป็นไปได้หรือไม่ว่าข้าแตกต่างจากเมื่อก่อน ? ใบหน้าของข้าเสีย โฉมงั้นหรือ ? การแต่งหน้าทำให้งดงามน้อยลงหรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองทำอะไรไม่ถูก”อะไรคือความแตกต่างระหว่าง ใบหน้าของเจ้าเสียโฉมกับการแต่งหน้าทำให้งดงามน้อยลง ? ”องค์ชายเหลียนไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริงแต่ก็สามารถเดาความหมายคร่าว ๆ ได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยความมั่นใจในตนเอง“เพราะใบหน้าของข้างดงามที่สุดในโลกจึงไม่มีใครเทียบได้ ไม่เคย มีคนที่เห็นใบหน้านี้และไม่ต้องการที่จะดู แม้แต่เจ้าตวนมู่อันก็ให้ ความสนใจเมื่อเขาเห็นหน้านี้ เว้นแต่องค์ชายเจ็ดของราชวงศ์ต้าชุน ของเจ้าไม่ใช่ผู้ชาย”เฟิงหยูเองจ้องมาที่เขา”พี่เจ็ดคือผู้ชาย ข้ารับประกันได้ แต่เจ้า ต้องเข้าใจบางอย่าง เจ้าไม่ใช่ผู้หญิง“ข้าเป็นอย่างไร…”เขาต้องการพูดว่าเขาไม่ใช่ผู้หญิง แต่หลัง จากคิดไปเล็กน้อยเขาไม่สามารถพูดได้ เขาจึงเปลี่ยนมัน “ข้าดูไม่ เหมือนผู้หญิงตรงไหน ?”หวงซวนทนไม่ได้ที่จะฟังและขัดจังหวะ “เจ้าดูเหมือนเป็นใคร เจ้าคิดว่าทุกคนตาบอดเหมือนเฟิงจินหยวนงั้นหรือ ? อย่างน้อยองค์ชายเ