เฟิงหยูเองไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองไม่รับการรักษา? หากเจ้าไม่ ต้องการจะรับการรักษา เจ้าจะมาหาข้าทำไม?นางเอื้อมมือไปหาองค์ชายเหลียนและอยากจะถามว่าเขากำลัง เล่นอะไรอยู่เป็นผลให้ไม่เพียงแต่นางไม่สามารถคว้าตัวเขาได้ แต่ เมื่อนางมองอีกครั้ง นางก็เริ่มสงสัยว่าดวงตาของเขาหายไปหรือไม่นางเห็นองค์ชายเหลียนจ้องมองซวนเทียนฮั่วเหมือนเสือที่ อดอยากจะตะปบเหยื่ออะไรคือความแตกต่างระหว่างวิธีการที่เพิ่งจิ นหยวนมองเขาหวงซวนและวังซวนเอามือแปะหน้าผากหวงซวนกล่าวว่า “น่า ละอายเกินไป เราจะแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเขาได้หรือไม่ ? ”วังซวนส่ายหัวอย่างไร้จุดหมาย”มันสายเกินไปแล้ว”เฟิงหยูเองรู้สึกว่านางยังสามารถแก้ไขสิ่งต่างๆ ได้เล็กน้อย ดัง นั้นนางจึงพยายามลากองค์ชายเหลียนกลับมาก่อนที่เขาจะไปถึง ซวนเทียนฮั่วเป็นผลให้ในขณะที่องค์ชายเหลียนรีบไปที่ชวนเทียน วก็มีอีกคนหนึ่งวิ่งเข้าหานาง เฟิงหยูเองไม่สามารถตอบสนองได้ทัน เวลา เพราะนางเห็นร่างหนึ่งกระโดดออกมาจากรถม้าและพุ่งเข้าหานาง เขาตะโกนว่า “ท่านพี่ ! ข้าคิดถึงท่านพี่มากขอรับ ! ”คำว่าพี่สาวฟื้นจิตวิญญาณของเฟิงหยูเองอย่างสมบูรณ์หลัง จากมองดูอย่างชัดเจน นางก็เห็นว่าคนตัวเล็กวิ่งมาก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเฟิงจื่อหรูนางกางแขนของนางโดยไม่รู้ตัวองค์ชายเหลียน องค์ชายเจ็ด นางไม่สนใจ นางไม่เจอเด็กคนนี้มาเกือบปีแล้ว นางคิดถึงเขาทุกวัน และเป็นห่วงมาก นางเกือบนอนไม่หลับ ในที่สุดเมื่อเข
