ากลับมาอยู่ ข้างของนางเฟิงหยูเองต้องการที่จะอุ้มเฟิงจือหรูและกอดเขาไว้แต่ความเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่าเมื่อเฟิงจื่อหรูมาถึงตรงหน้าของ นางแขนที่ถูกโอบรอบเอวของเขา อย่างไรก็ตามนางเริ่มตบเขา !“ข้าสอนเจ้าเจ้าไม่ฟังข้า ! ใครสอนให้เจ้าหนีไปจากบ้าน ! ใคร สอนเจ้าให้ไม่ไปเรียน! ใครสอนให้เจ้าไปที่ชายแดนตะวันออก ! ” มือของเฟิงหยูเองตบกันของจอหรูซ้ำ ๆ นี่เป็นฉากที่ไร้ความปราณี และความเจ็บปวดทำให้เฟิงจือหรูร้องออกเสียงดัง ..“ท่านพี่! หยุดตีข้า ข้ารู้ว่าข้าผิด” เด็กต้องการอย่างไร ก็ตามเขาไม่สามารถหนีจากเฟิงหยูเองได้ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม เขากำลังสับสนตอนนี้เขาอายุ 9 ขวบและเขามีพละกำลังมากกว่า เดิม เขาทำงานด้านนอกเป็นเวลา 1 ปี ความสามารถในศิลปะการต่อสู้ของเขาพัฒนาขึ้นเล็กน้อย ตอนแรกเขาคิดว่ายาจะสามารถ ช่วยปกป้องพี่สาวของเขาได้แม้กระนั้นเขาไม่เคยคิดว่าเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้หลังจากกลับมาที่เมืองหลวง เพียงแค่ความ แข็งแกร่งที่เขาได้รับมาก็จะไม่เพียงพอที่จะหลุดพ้นจากหญิงสาวที่ อ่อนแอ สิ่งนี้ไม่สามารถทนได้ ! “ท่านพี่”เขาขอร้องอย่างไร ประโยชน์มากยิ่งขึ้น ในท้ายที่สุดเขาก็กล่าวว่า “ท่านพี่ไว้หน้าข้า ด้วย! อื้อหรูเป็นผู้ชาย ! ท่านพี่ตีข้าที่อื่นเถอะ อย่าตีก้นข้าเลย มันน่า ขายหน้าเกินไป !”เขาหยุดดิ้นและปิดหน้าด้วยมือทั้งสองของเขาเขากลัวว่าเขาจะ ได้รับการยอมรับเฟิงหยูเองไม่รู้ว่านางควรหัวเราะหรือร้องไห้ด
