ีมือของนางหยุดเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตามนางกล่าวว่า “เจ้ารู้จักขายหน้าด้วยหรือ ? เจ้ารู้ว่าเจ้าเป็นผู้ชายหรือ ? ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามเจ้าว่าสิ่งใดที่คน ๆ หนึ่งควรทำ ใครที่ไร้เหตุผลและแอบไปที่ชายแดน ? เจ้ารู้หรือไม่ ว่าการเดินทางนั้นอันตรายเพียงใด ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าตกอยู่ใน อันตรายกี่ครั้ง ? ”เฟิงจื่อหรูได้ยินและตกใจเมื่อคิดถึงการเดินทางจากเมืองหลวง ไปยังชายแดนตะวันออกอย่างรอบคอบ เขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ไม่มีอันตรายอะไรมากเลยขอรับ”เฟิงหยูเองชี้นิ้วออกมาอย่างโกรธๆ และจิ้มไปหัวของเขาว่า “นั่น เป็นเพราะองครักษ์เงาของฮ่องเต้ตามเจ้าไปอย่างลับ ๆ เพื่อปกป้อง เจ้าพวกเขาปกป้องเจ้าจากอันตรายทั้งหมด นั่นคือสิ่งที่ทำให้เจ้า มั่นใจได้ว่าสามารถเดินทางปลอดภัย” จากนั้นนางก็ลดเสียงพูดของ นาง “เจ้าต้องรู้ว่าเหล่าองครักษ์เงามีไว้ปกป้องฮ่องเต้ ! ขันที่จาง หยวนกลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเจ้า เขาต้องใช้ความกล้าหาญ ขนาดไหนเพื่อส่งองครักษ์เงาของฮ่องเต้ไปเพื่อปกป้องเจ้า เจ้าหนู ตัวน้อย เจ้าต้องจดจำความมีน้ำใจของเขาไว้”เฟิงจื่อหรรู้สึกงนงงเมื่อได้ยินสิ่งนี้ปรากฏว่าการเดินทางของเขา มีคนแอบปกป้องเขา ? และมันก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในระดับนั้น ? ไม่น่า แปลกใจที่เขาจะไปถึงชายแดนตะวันออกได้อย่างง่ายดาย ตอน แรกเขาคิดว่าตัวเองมีพลัง อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าความ จริงจะเจ็บปวดมากขนาดนี้ !เขาก้มหน้าลงด้วยความสับสน