ี่นางจากภาคเหนือมา องค์ชายเหลียนได้เดือน ตลอดเวลา :ในเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าชุน นางต้องไม่ชวดอ้างสถานะเดิมของเขาพวกเขาเป็นแค่พลเมืองธรรมดา พวกเขาไม่มี ความสัมพันธ์ใด ๆกับเฉียนโจวแน่นอนนางไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงตัวตนแต่นางสามารถพูดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในฐานะสามีและภรรยา ดังนั้นหลี่เฉิงพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก และบอกกับเฟินไดว่า “คุณหนูเพิ่งพูดผิดเจ้าค่ะ เมื่อพูด ถึงเรื่องนี้ คนงามที่ไม่ธรรมดาที่สาวน้อยเฟิงพูดนั้นเป็นสามีของข้า สามีของข้าเกิดมามีรูปร่างที่สวยมาก หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คนจะคิดว่า เขาเป็นผู้หญิง”“อะไรนะ? ” เฟิงเฟินไดรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ชายคนหนึ่ง ? “เป็น ไปไม่ได้!เป็นไปไม่ได้ ! ” นางพูดขณะยืนขึ้น เห็นได้ชัดว่านางสั่น เล็กน้อย “ในวันนั้นข้าได้ยินว่ามีคนถามผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นยอมรับด้วยตัวเองว่านางย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองหลวงกับน้องสาวของนาง ไม่มีทางที่ข้าจะเข้าใจผิด” ขณะที่นางพูด นางมองหลี่เฉิงอย่างสับสน จากนั้นนางก็ถามด้วยความโกรธเล็กน้อย “เจ้าคิดว่าข้าเป็น คนโง่งมหรือ ? ต้องบอกว่าใครบางคนที่อาจจะเห็นสาวงามเพียงครั้ง เดียวทุก ๆ พันปี แต่แม้ว่าสายตาของข้าจะไม่ดี พวกมันก็ไม่ได้เลว ร้ายจนไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงได้ นางยอมรับเองว่าเจ้าเป็นน้องสาว ดังนั้นอย่าพยายามหลอกลวงคุณ หนูผู้นี้ ข้าจะบอกเจ้าว่าข้าเป็นว่าที่พราชายาหลี องค์ชายหลีคือองค์ ชายห้าของ
